ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ HELLENIC NEXUS

Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα από την συνέντευξη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη
στο Μηνιαίο περιοδικό HELLENIC NEXUS Τεύχος 43. Ιούλιος 2010
Μιχάλης Χαραλαμπίδης: «Aπό τις δεκαετίες του ’80 και ’90, οι Έλληνες υφίστανται μια αντί-εκπαίδευση. Έχουν μπει σε μια σφαίρα υποβάθμισής τους – ηθικής και νοητικής...»
Hellenic NEXUS: Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το 1996, είχατε κάνει μια δήλωση ....

που πολλοί θεώρησαν προφητική. Είχατε πει ότι «στο τέλος του κύκλου το 2010, θα έχουμε μια Ελλάδα που θα μοιάζει με αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα “Tουρκομπαρόκ”. Θα είναι, δηλαδή, ένα φτωχό βιλαέτι ή ένα γερμανικό λαντ». Ποια σημάδια βλέπατε τότε και πώς καταλήξαμε στη σημερινή κατάσταση;

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Το απόσπασμα αυτό της ομιλίας μου, που κυκλοφόρησε ευρέως στο Διαδίκτυο, έχει δύο πλευρές. Η μια πλευρά αφορά την πολιτική. Στην Ελλάδα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από το τέλος της δεκαετίας του ’80, έχουμε απομακρυνθεί από την πολιτική ως κατηγορία αναλυτική και, κύρια, ως κατηγορία πρόβλεψης. Η πολιτική είναι πρόβλεψη, η πολιτική είναι πρόλογος. Αυτή η εκτίμηση για την πολιτική ήταν πολύ συνειδητοποιημένη και στους κλασικούς Έλληνες, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που είναι ενεργός πολίτης – πολύ περισσότερο, σε αυτούς που θέλουν να έχουν ένα ρόλο στη διεύθυνση μιας χώρας.
Όλα αυτά τα χρόνια, πρότεινα έναν διαφορετικό δρόμο που οδηγούσε σε μια διαφορετική Ελλάδα. Σε μια Ελλάδα, η οποία θα ανακτούσε τη θέση της στη Γεωγραφία και στην Ιστορία της περιοχής, και θα είχε ένα ρόλο στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια σφαίρα. Δυστυχώς, δεν υπήρξε η πολιτική ως πρόβλεψη. H πολιτική υπήρξε ως μικρή διαχείριση και κύρια πελατειακή ή, απλώς, ως διαμοιρασμός των δημόσιων εσόδων – μια πολιτική μικρών οριζόντων, ας το πούμε έτσι... Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.

Η άλλη πλευρά, που έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι ότι αυτό το μικρό απόσπασμα προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στους νέους ανθρώπους (γιατί αυτοί βρίσκονται κυρίως στο Διαδίκτυο, και όχι οι προηγούμενες γενιές, οι οποίες έχουν μεγάλες ενοχές για το πώς φτάσαμε εδώ). Ενώ, λοιπόν, οι νέοι άνθρωποι επικεντρώνονται συνήθως σε ζητήματα που αφορούν τους καλλιτέχνες κ.λ.π., εδώ επικεντρώνονται σε έναν πολιτικό λόγο. Αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα, γιατί αυτοί οι νέοι αναζητούν μια άλλη ερμηνεία για το πώς έφτασε η χώρα ως εδώ και σαφώς έναν άλλο ορίζοντα για τη χώρα και το μέλλον τους.
Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε στο περιοδικό Hellenic NEXUS.
Από την 1η Ιουλίου στα περίπτερα.
aliartos-city.blogspot

Διαβάστε περισσότερα...

Νεες αναρτησεις

Αθάνατα λόγια και συμβουλές του μακαριστού Γέροντος Αμβροσίου της Μονής Δαδίου (+2006).

ΕΠΕΙΓΟΝ. Ελληνες οφείλουμε να διαμαρτυρηθούμε στην τραγουδίστρια και ηθοποιό Τζένιφερ Λόπεζ από το ατόπημα να πάει σε εκδήλωση στα κατεχόμενα της!!

H Freedom House ανακάλυψε ξαφνικά το κράτος Βόρεια Κύπρος!!!!

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily
koukfamily.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

To Freedom House ανακάλυψε χώρα με το όνομα “Βόρεια Κύπρος”

Η έγκυρη, Διεθνής, Μη-Κυβερνητική Οργάνωση Freedom House, σαν να μην μας τα λέει καθόλου καλά.
Στην Ιστοσελίδα της Freedomhouse.org, επιμένει να εμφανίζει Χάρτες, όπως ο πιο πρόσφατος του 2009 που περιλαμβάνει και κάποιο ανύπαρκτο κράτος με το όνομα… “Βόρεια Κύπρος”.Άραγε γιατί μια πασίγνωστη και τόσο έγκυρη ΜΚΟ σαν την Freedom House υποπίπτει σε ένα τόσο σκανδαλώδες ....

ατόπημα να χρησιμοποιεί στον χάρτη ένα ψευδοκράτος που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν Παγκοσμίως , πλήν της Τουρκίας;
Εύλογα ερωτήματα προκαλεί επίσης το γεγονός ό,τι το Freedom House αποκαλεί λίγο πιο κάτω την Παλαιστίνη ως “Israeli-Occupied Pal. Authority.”
Easy AdSense by Unreal

Γιατί άραγε δεν δείχνει την ίδια “ευαισθησία” και για τα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας από τα Τουρκικά Στρατεύματα Κατοχής;
Ποιός ο λόγος να συμπεριλαμβάνει ένα ανύπαρκτο κράτος όταν πχ. στον αντίστοιχο χάρτη που διατίθεται από το FH για “download” για το έτος 2006 δεν κάνουν το ίδιο σφάλμα;
Όπως συνήθως γίνεται με τα ανήσυχητικά προβλήματα… γεωγραφίας που εμφανίζονται αυξανόμενα τελευταία, όσοι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν να επικοινωνήσουν με το FH, μπορούν να ρωτήσουν τους υπεύθυνους για να μάθουν τι οδήγησε σε αυτό το λάθος , τις προθέσεις τους για να το διορθώσουν αμέσως και αν πρόκειται να προβούν σε δημόσια ανακοίνωση για να ζητήσουν συγγνώμη κυρίως από τους Χιλιάδες Κυπρίων που θίγονται από κάτι τέτοια “περίεργα” ατοπήματα.
history-of-macedonia.com
Διαβάστε περισσότερα...

Οι πεινασμένοι μετανάστες και οι πεινασμένοι (πλέον) Ελληνες

Πέραν, των συγκεκριμένων τεραστίων οικονομικών προβλημάτων, που σε κάθε περίπτωσι, καλείται να αντιμετωπίσει η Ελληνική Κοινωνία, έχετε αναλογισθεί τι πρόκειται να γίνει με τα ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ των, από κάθε γωνιά του πλανήτη, συρρευσάντων στην χώρα μας πεινασμένων ανθρώπων με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής; Εχετε αναλογισθεί ότι οι άνθρωποι αυτοί, οι πεινώντες και διψώντες του κόσμου τούτου, δεν υπάρχει ....

περίπτωσις να βρίσκουν, πλέον, εργασία, σε οποιοδήποτε τομέα; Η Οικοδομή βούλιαξε, τα εργοστάσια – όσα έχουν δηλαδή απομείνει – αγκομαχούν, η Βιοτεχνία ρήμαξε και οι περιπτώσεις απασχολήσεώς τους σε αγροτικές εργασίες ελαχιστοποιούνται.
Θα σας πω εγώ τι θα συμβεί: Μη έχοντας οι άνθρωποι αυτοί εργασία – εδώ οι Ελληνες δεν θα βρίσκουν – θα αντιμετωπίσουν οξύτατο πρόβλημα επιβίωσης. Θα πεινάσουν κυριολεκτικώς. Ηδη το πρόβλημα έχει εμφανιστεί έντονο καθώς σε όλους τους δρόμους της Αθήνας και όλων των πόλεων και των χωριών της χώρας, η επαιτεία δίνει και παίρνει. Αλλά ποιον να πρωτοβοηθήσουν οι δύστυχοι Ελληνες; Αφού πλείστοι όσοι εξ ημών και υμών αντιμετωπίζουν οξύτατο το δικό τους πρόβλημα επιβίωσης.
Θεωρώ απολύτως βέβαιον ότι αυτοί οι αναρρίθμητοι πειναλέοι συνάνθρωποί μας μη έχοντας άλλη λύσι, θα αρχίσουν να κλέβουν όποιον βρουν μπροστά τους, όποιο σπίτι ή μαγαζί συναντήσουν στο δρόμο τους. Οσοι δηλαδή εξ αυτών δεν έχουν ήδη αρχίσει να πράττουν τούτο.
Η πείνα, αγαπητοί μου, είναι άσχημος σύμβουλος και εν τοιαύτη περιπτώσει το φαινόμενο θα λάβει τεράστιες διαστάσεις, αφού πολλοί λίγοι εξ αυτών θα αποφασίσουν να επιστρέψουν στην χώρα προέλευσής τους – αυτό θα ήταν μια ιδανική λύσις για εμάς.
Και μην πιστέψετε, ούτε προς στιγμήν, ότι η Αστυνομία θα κατορθώσει να αντιμετωπίσει την εξωφρενική κατάστασι που θα αντιμετωπίζει μέσα στους επόμενους μήνες. Μιλάμε για «στρατιές» πεινασμένων ανθρώπων.

Το πρόβλημα θα είναι τεράστιο. Και αν σκεφθεί κανείς τι αντιμετωπίζουν, επί καθημερινής βάσεως, οι αστυνομικοί μας πιστεύω ότι μπροστά στο κύμα διαρρήξεων, κλοπών και ληστειών που ΣΥΝΤΟΜΟΤΑΤΑ θα εμφανιστεί, θα σηκώσουν τα χέρια ψηλά.
Επειδή κάποιοι μπορεί να με χαρακτηρίσουν εθνικιστή (εγώ είμαι περήφανος που είμαι) και τα τοιαύτα, αποφεύγω να προτείνω την λύσι που εγώ θα πρότεινα.
Αφήνω και μεταφέρω το πρόβλημα στον Υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» Μιχ. Χρυσοχοΐδη και τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Αν και εκ των προτέρων γνωρίζω ότι θα δειλιάσουν και δεν θα μου απαντήσουν. Οπως ούτε στο εγγύς και απώτερο παρελθόν, όταν έθεσα παρόμοιο θέμα ΟΥΔΕΙΣ απήντησε.
Σωτήρης Ζαφειρακόπουλος
elora
Διαβάστε περισσότερα...

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

Ἔκθεση ἀπὸ μαθητὴ τοῦ δημοτικοῦ μὲ θέμα: «Τὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Θεό».

«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ.....
σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.

Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚ...
Διαβάστε περισσότερα...

Νέες αλλαγές στο ασφαλιστικό

Σε νέες αλλαγές σε ορισμένα άρθρα του ασφαλιστικού νομοσχεδίου προέβη την Πέμπτη στη Βουλή το υπουργείο Εργασίας.
Με βάση τροπολογία που κατέθεσε στην εθνική αντιπροσωπεία ο Ανδρέας Λοβέρδος αυξάνονται και για τις τρίτεκνες μητέρες τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και φθάνουν τα 65 έτη.
Στα 60 έτη παραμένουν μόνο τα βαρέα και ....

ανθυγιεινά επαγγέλματα από το 2017 και όσοι έχουν συμπληρώσει 40 χρόνια δουλείας και το εξηκοστό έτος της ηλικίας τους απο το 2013.
Μικρή βελτίωση έγινε στους συντελεστές αναπλήρωσης, ενώ τα stage θα προσμετρώνται ως ένα έτος στα πλασματικά χρόνια ασφάλισης.
Σε ό,τι αφορά τους υπαλλήλους της Βουλής, τα θέματα του νέου ασφαλιστικού θα κανονιστούν από τον κανονισμό του Κοινοβουλίου.
Η επί των άρθρων συζήτηση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου συνεχίστηκε στη Βουλή σε υψηλούς τονους, μεταξύ του υπουργού Εργασίας και της Νέας Δημοκρατίας.
Νωρίτερα, ο Απόστολος Κακλαμάνης ζήτησε από τον πρόεδρο της Βουλής να κληθούν οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας αντίστοιχα να προσαρμόσουν τα νομοσχέδια τους στις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του νομικού κόσμου ώστε οι διατάξεις να προσαρμοστούν στο Σύνταγμα και στο νομικό πολιτισμό της χώρας.
Περαιτέρω, ζήτησε από τον κ. Πετσάλνικο να αναλάβει πρωτοβουλία, ώστε να ενημερωθούν οι βουλευτές για την κρισιμότητα των συνεδριάσεων ώστε να μην γίνονται σε άδεια έδρανα καθώς και να δοθεί χρόνος ώστε να μιλήσουν περισσότεροι βουλευτές
skai
Διαβάστε περισσότερα...

Αυτο επρεπε να στειλουμε στην Γιουροβιζιον

no way Διαβάστε περισσότερα...

Η αλήθεια για το Φουά Γκρά...

Το Foie gras έχει καθιερωθεί σε κάποιους κύκλους gourmet φαγητού ως ακριβό έδεσμα , αλλά αν οι περισσότεροι άνθρωποι ήξεραν πώς παράγεται το φουαγκρά, θα ήταν τρομοκρατημένοι.
Φουά-γκρα , είναι ο........
γαλλικός όρος για « λιπώδες ήπαρ, "είναι το προϊόν ακραίας σκληρότητας ανθρώπων απέναντι στα ζώα. Είναι το πρησμένο , ασθενές συκώτι πάπιας ή χήνας που τρέφονται βίαια μόνο μέχρι το σημείο του θανάτου τους πριν από τη σφαγή. Τα πτηνά υποφέρουν τρομερά , τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τη διαδικασία του βίαιου θηλασμού . Σε λίγες μόνο
εβδομάδες , το συκώτι τους πρήζεται έως και δέκα φορές πάνω από το κανονικό μέγεθος του και τα πουλιά ούτε καν μπορούν να σταθούν, να περπατήσουν ή ακόμα και να αναπνεύσουν. Σε αυτό το σημείο , θανατώνονται, και τα συκώτια τους πωλούνται ως " γκουρμέ " λιχουδιά.
Η ιδέα για αυτήν την απάνθρωπη πρακτική βίαιου θηλασμού θεωρείται ότι έχει τις ρίζες της στην αρχαία Αίγυπτο , αφού οι άνθρωποι παρατήρησαν ότι αγριόχηνες έτρωγαν υπερβολικά συχνά πριν ξεκινήσουν μεγάλες μεταναστεύσεις. Οι Αιγύπτιοι, και αργότερα οι Ρωμαίοι εξέτασαν τα φορτωμένα με λίπος κρέας και όργανα της πάπιας μετά το μεταναστευτικό τους ταξίδι και διαπίστωσαν ότι είχε καλύτερη γεύση , προσπάθησαν έτσι να προκαλέσουν τεχνητά και με υπερβολή την κατάσταση αυτή σε αιχμάλωτες χήνες. Στη συνέχεια , η πρακτική της βίας σίτισης έπιασε , αργότερα εκφυλίστηκε και οδήγησε σε ό, τι είναι σήμερα η σύγχρονη βιομηχανία φουά γκρα .Σήμερα η παραγωγή φουά γκρα είναι συγκεντρωμένη στη Γαλλία , η οποία παράγει και καταναλώνει το 90% του φουά γκρα στον κόσμο . Οι Περίπου 24 εκατομμύρια πάπιες και μισό εκατομμύριο χήνες που θανατώνονται ετησίως για τη βιομηχανία φουά γκρα της Γαλλίας. Σχεδόν όλα τα πτηνά που εκτρέφονται σε εντατικά συστήματα συγκράτησης , υφίστανται ωμή , εντατική βίαια διατροφή , πολλές φορές την ημέρα , κατά τις εβδομάδες πριν από το θάνατό τους . Περίπου 500.000 ή μισό εκατομμύριο πουλιά θανατώνονται κάθε χρόνο για foie gras στις Ηνωμένες Πολιτείες .

Στις σύγχρονες μονάδες φουά γκρα, χήνες και πάπιες περιορίζονται , συνήθως σε μικρά είτε ατομικά ή ομαδικά μικροσκοπικά κλουβιά που κλειδώνουν σχεδόν τα πουλιά στη θέση τους. Έτσι συγκρατημένα , τα πουλιά δεν μπορούν να αποφύγουν τον « τροφοδότη »και το μηχάνημα σίτισης. Ένα-ένα , ο τροφοδότης αρπάζει κάθε πτηνό και βυθίζει το
μεταλλικό σωλήνα σίτισης της μηχανής μέσα στους λαιμούς τους . Η αντλία της μηχανής ρίχνει ένα τεράστιο ποσό από ένα μείγμα καλαμποκιού-λαδιού άμεσα στους οισοφάγους τους μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, που ισοδυναμεί με το ένα τρίτο έως ένα τέταρτο του σωματικού βάρους των πουλιών κάθε μέρα.

Αυτή η βάναυση μεταχείριση είναι καταστροφική για την υγεία των πτηνών . Σε λίγες εβδομάδες , το συκώτι τους είναι πρησμένο μέχρι και δέκα φορές πάνω από το κανονικό μέγεθος του. Αναπνοή και περπάτημα γίνεται δύσκολο δεδομένου ότι το πρησμένο ήπαρ ωθεί τα υπόλοιπα ζωτικά όργανα , προκαλώντας αναπνευστικά στρες λόγω του μειωμένου χώρου αέρα στους πνεύμονες τους , και αναγκάζει τα πόδια να κινηθούν προς τα έξω σε μια αφύσικη γωνία . Πάπιες στα φουά γκρα αγροκτήματα έχουν παρατηρηθεί να λαχανιάζουν και να αγωνίζονται να σταθούν, χρησιμοποιώντας τα φτερά τους για να τις ωθήσει προς τα εμπρός όταν τα σακατεμένα πόδια τους, δεν μπορούν πλέον να τις υποστηρίξουν.
Για να δημιουργηθεί το τελικό προϊόν υπάρχουν τρεις φάσεις ανάπτυξης του ζώου:

1) Σε έναν χώρο ξεχωρίζουν τα αρσενικά από τα θηλυκά. Παίρνουν μόνο τα αρσενικά, μιας και τα θηλυκά έχουν πολύ ιστώδες συκώτι. Τα τελευταία, πετιούνται σε κάδους σκουπιδιών για να πεθάνουν. Στη συνέχεια τους κόβουν με ένα ψαλίδι το ράμφος (επειδή έχει την τάση να ξαναμεγαλώνει, δεν το κόβουν μόνο στην άκρη, αλλά βαθύτερα). Ταυτόχρονα γίνεται μια δεύτερη διαλογή και πολλά ακόμη μωρά-πάπιες πετιούνται (1000 περίπου κάθε εβδομάδα). Καθώς αυτά μεγαλώνουν, οι εργαζόμενοι εκεί διαλέγουν κάθε μέρα τα μικρότερα και τα σκοτώνουν επιτόπου με κλωτσιές ή αρπάζοντας τα από τα πόδια και κοπανώντας τα στο πάτωμα. Ο θάνατος σπάνια είναι ακαριαίος αλλά πάντοτε επίπονος και βασανιστικός2) Στη δεύτερη φάση, 14 εβδομάδες αργότερα, οδηγούνται στο δωμάτιο εξαναγκαστικής πάχυνσης. Ακόμα και αυτός ο δρόμος είναι επίπονος, αφού οι εργαζόμενοι τα κλοτσούν τόσο δυνατά, ώστε αυτά πετάγονται αρκετά μέτρα μακριά.
Σε αυτό το δωμάτιο υπάρχουν κλουβιά για 1000 περίπου πάπιες. Το κλουβί είναι τόσο στενό, που το μόνο που προεξέχει είναι το κεφάλι. Τους τοποθετούν ένα σωλήνα μεταλλικό, 30 περίπου εκατοστών στον οισοφάγο και έτσι τους ταΐζουν μια πολύ λιπαρή και ανθυγιεινή τροφή με σκοπό να τους προκαλέσουν μια αρρώστια που προκαλεί πρήξιμο του συκωτιού. Πολλά ζώα μετά το τάϊσμα προσπαθούν να το φτύσουν, μάταια όμως. Ένα άλλο αποτέλεσμα του υπερτροφισμού τους είναι ότι σύντομα αποκτούν αναπνευστικό πρόβλημα, αφού με το πρήξιμο των εσωτερικών τους οργάνων πιέζονται οι πνεύμονες.
3) Τρίτη φάση: Έπειτα από 12-18 μέρες ακινητοποιημένα στην αναγκαστική πάχυνση, έρχεται η ώρα του σφαγείου. Κρεμασμένα ανάποδα σχηματίζουν αλυσίδα παραγωγής, στο τέλος της οποίας τους περιμένει το μαχαίρι του σφαγέα. Τούς κόβει το κεφάλι, ενώ αυτές χτυπιούνται από τον πόνο. Η αναισθησία είναι μόνο για τα χαρτιά ...

Αν αντέχετε δείτε το σοκαριστικό βίντεο.



http://mygonimo.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...

Στη δημοσιότητα το σχέδιο προτάσεων του ΠΑΜ για τα ΜΜΕ

Στη δημοσιότητα το σχέδιο προτάσεων του ΠΑΜ για τα ΜΜΕ. Με ριζοσπαστισμό και αποφασιστικότητα, το Πατριωτικό Μέτωπο, παρουσιάζει ένα μοντέλο ελληνικών ΜΜΕ, μακριά και πέρα από την σημερινή τους άθλια εικόνα.
Με προτάσεις όπως η κατάργηση της εισφοράς στην ΕΡΤ, η πλήρης αλλαγή της εικόνας των κρατικών και ....

ιδιωτικών ηλεκτρονικών ΜΜΕ και φυσικά με γνώμονα και στόχο την προστασία του Έλληνα πολίτη, παρουσιάζει σήμερα το σχέδιο εισήγησής του για τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, το Πατριωτικό Μέτωπο. Μια εισήγηση που μετά τις αλλαγές που θα υποστεί, θα κατατεθεί στο πρώτο Πανελλαδικό Συνέδριο του ΠΑΜ, που θα γίνει το Φθινόπωρο, για την τελική του διαμόρφωση.
Άξονες του σχεδίου πρότασης του ΠΑΜ, είναι η πλήρης αλλαγή του τηλεοπτικού μοντέλου της παραπληροφόρησης, της αυτολογοκρισίας των δημοσιογράφων, της στοχοποίησης των πολιτών, της επιλεκτικής δημοσιογραφίας στα πλαίσια των επιταγών και συμφερόντων του αφεντικού, που βιώνουμε σήμερα ως ελληνικός λαός. Και ακόμη, η παράδοση της παραγωγής της πρωτογενούς είδησης στους φυσικούς της γεννήτορες που είναι η ελληνική κοινωνία και ακόμη η εκτενής κάλυψη των δράσεων των φορέων του ελληνισμού, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Στο σχέδιο εισήγησης του ΠΑΜ για τα ΜΜΕ, ενισχύεται ο ρόλος των τοπικών ΜΜΕ, περιορίζεται η παντοδυναμία των πανελλαδικής εμβέλειας ΜΜΕ και παραδίδονται οι άδειες τηλεοπτικής εκπομπής στους κοινωνικούς φορείς, εξαιρουμένων φυσικά των με σκοτεινά κατά κανόνα μέσα χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ.
Ακόμη, η κρατική τηλεόραση, μετατρέπεται από «κομματικό μαγαζί» σε εργαλείο στα χέρια της ελληνικής κοινωνίας, για να προβάλλει και να βοηθήσει στην ανάπτυξή της, σε όλα τα επίπεδα: Εκπαιδευτικά, πολιτιστικά, οικονομικά. Με προσανατολισμό όχι στην ανάπτυξη του ναρκισσισμού του παρουσιαστή, αλλά στην δράση του φορέα και του Έλληνα πολίτη.

Το πλήρες κείμενο του σχεδίου εισήγησης του Πατριωτικού Μετώπου, μπορείτε να το βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.pamet.gr/mme/eisigisi%20gia%20ta%20mme%201%207%2010.php. Το Κίνημα, καλεί όλους τους ανθρώπους των ΜΜΕ αλλά και τους Έλληνες πολίτες και φορείς, να βοηθήσουν στην ολοκλήρωσή του, στέλνοντας τις εισηγήσεις τους στο pametopo@gmail.com. Πλησιάζει η ώρα να ξεμπερδεύουμε όχι μόνο με την κατοχική συμμαχία που κυβερνά τον τόπο μαζί με τους διεθνείς τοκογλύφους, αλλά και τα μεγαλοκάναλα που τους βάζουν ξεδιάντροπα πλάτη, στην συνεχιζόμενη εξαθλίωση του λαού μας και τη μείωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας.
Πατριωτικό Μέτωπο
Ακαδημίας 88
Αθήνα
Διαβάστε περισσότερα...

Blog με Νόμιμα δωρεάν Λογισμικό-Παιχνίδια-ΔιάφορεςΥπηρεσίες

Μια προσπάθεια θεσσαλονικέων για την καταπολέμηση της πειρατίας στο Ιντερνετ!

http://www.dwrean.net Διαβάστε περισσότερα...

Φωνάζουν οι κλέφτες...

Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται... Ενίοτε και δύο, και τρία και γιατί όχι από το '81 ως σήμερα...Κυρίως αν οι κλέφτες αυτοί έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ως φερέφωνα τους ψηφοφόρους για να ανεμίζουν στον βρώμικο αέρα τα γαλάζια, τα πράσινα και τα κόκκινα σημαιάκια τους. Κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Η δημοκρατία μας στηρίζεται στη φαντασιόπληκτη ....

πεποίθηση -αυταπάτη- ότι η λαϊκή πλειοψηφία έχει πάντα δίκιο. Δυστυχώς γνωρίσαμε πολλές φορές ως τώρα πως η πλειοψηφία έχει πολύ συχνά άδικο και λάθος. Στη δημοκρατία δεν υπάρχει μηχανισμός διόρθωσης για το άδικο της πλειοψηφίας... Η δικαίωσή της δε θα επέλθει ποτέ ούτε σαν πολίτευμα, ούτε καν σαν όρος πολιτικός έστω. Οι σημερινές δικτατορίες είναι κοινοβουλευτικές. Άραγε ποιός είναι πιο δυνατός; Αυτός που βαράει ή αυτός που πονάει; Το ξύλο πάντως είτε σοσιαλιστικό είτε δεξιό είτε κομμουνιστικό παραμένει ξύλο...Η μελανιά εξάλλου στην αρχή είναι μπλε και μετά γίνεται πράσινη... Η κάθε επανάσταση δεν συνδια-λέγεται. Απλά δείχνει πώς κάνουν διάλογο οι αδικημένοι. Ό,τι κι αν λένε οι προσκυνητές του συστήματος εγώ γουστάρω που είμαι ταγμένος ακόμα στην ουτοπία. Είναι ο προορισμός στο δικό μου χάρτη. Γουστάρω που έχω την αυταπάτη πως κάτι θα αλλάξει. Γουστάρω και δε μετανιώνω για τίποτα. Aν απουσιάζει η δικαιοσύνη τότε τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία παρά οργανωμένη ληστεία ; Όποιος μάχεται μπορεί και να χάσει…
Όποιος δε μάχεται…έχει χάσει ίσως ήδη…Υπάρχουν φορές, που οι Ιφιγένειες είναι δυστυχώς ή ευτυχώς απαραίτητες. Δε με ενδιαφέρει το αν η θυσία σας, θα στιγματίσει οικογένειες ή συνειδήσεις, δε με ενδιαφέρει αν γκρεμιστούν τα τζάκια που με κλεμμένα λεφτά φτιάξατε. Με ενδιαφέρει η θυσία ως θυσία στην πρακτική εφαρμογή της. Σε κρίσιμες στιγμές, όπου ο κόσμος σαστισμένος νοιώθει να βάλλεται πανταχόθεν, τα σαπιοκάραβα που κάποτε ήταν πλοία πρέπει να σαλπάρουν - εφόσον ουδείς τολμάει να τα καταστρέψει - από την Αυλίδα, έστω και με την θυσία της παρθένας... Και η παρθένα σίγουρα δεν είμαστε εμείς κύριοι…Έτσι είναι αγαπητοί ψηφοφόροι της Ελληνικής εκάστωτε κυβέρνησης...Oταν η αδικία, η απληστία και η λατρεία για την καρέκλα γίνεται νόμος....η αναρχία και στη συγκεκριμένη συγκυρία η προδοσία γίνεται καμιά φορά καθήκον....Η πολιτική είναι περίπου σαν τον έρωτα.
Κι ακριβώς σαν μια παράνομη σχέση.Γίνεται ένα σκάνδαλο,γίνεται ένα δεύτερο,πέφτουν τα ποσοστά σου στα γκάλοπ.Κάνεις ένα ος,εκείνη δεν απαντάει στο τηλέφωνο. Ρίχνεις την κυβέρνηση σε διώχνουν από το κόμμα όπως ακριβώς σε διώχνει από το σπίτι η γυναίκα σου όταν εσύ πας με άλλη...και εσύ σαν πολιτικός ζητάς συγχώρεση από το λαό και επιστρέφεις στο κόμμα όπως σαν άνδρας και εραστής ζητάς συγχώρεση από εκείνη,της λες πόσο τη νοιάζεσαι και την αγαπάς,ανεβαίνεις στα γκάλοπ,ανεβαίνεις στα μάτια της,κερδίζεις τις εκλογές,κερδίζεις και την καρδιά της...κερδίζεις και την αρχηγία στο κόμμα...
Ε και? Είναι όλα τέλεια τώρα? Ως πότε θα σε συγχωρούνε βρε ? ΄
Και όντως σήμερα, ένα ακριβώς χρόνο μετά , αντιλαμβάνομαι πόσο δίκιο είχα. Δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα…
Απλά μια κυβέρνηση έπεσε και μια άλλη ήρθε σαν άλλος Μεσσίας να μας κυβερνήσει με υποσχέσεις που αρέσουν, που πείθουν αλλά δεν εφαρμόζονται ποτέ…Πουλάνε και καλά τη γνώση τους, τα πτυχία τους και τα μεταπτυχιακά τους στα Λονδίνα και τα Παρίσια, με αντάλλαγμα μια ψήφο…Δε με νοιάζει η γνώση σας κύριοι, η πρακτική της εφαρμογή με ενδιαφέρει.Ανεργία, αδιαφορία, εκμετάλλευση, σκάνδαλα που προκαλούν το μέσο Έλληνα πολίτη ανεξαρτήτως κομματικών πεποιθήσεων.Κι όμως όλα ξεχνιούνται.Η Ελλάδα από το 1974 και έπειτα, για 35 ολόκληρα χρόνια πορεύεται και προχωράει…35 χρόνια αυτά ακούμε.Ακόμα να φτάσουμε ρε γαμώτο? Ακόμα? Πότε θα φτάσουμε
σαν χώρα, σαν έθνος , σαν λαός , σαν άνθρωποι?
Τελικά όλα πήγανε κατ'ευχήν πέρυσι.Το δέντρο που λίγο πριν καίγονταν, στήθηκε,η γιορτή έγινε και ξαφνικά μέσα σε ένα δευτερόλεπτο ένα ολόκληρο 2008 ξεχάστηκε κι έδωσε τη θέση του στο 2009 μέσα σε χιλιάδες ευχές και ελπίδες.Ευχές που διαδέχτηκαν νεύρα,θυμός και φυσικά καινούργιες ευχές για το 2010.Δυστυχώς όταν η αδικία γίνεται νόμος (σας) η αναρχία καμιά φορά γίνεται καθήκον (μας).Η Τιμή για σας κύριοι, τιμή δεν έχει.Κι όμως.Η Τιμή ενός άτιμου προστατεύεται περισσότερο από την ελευθερία έκφρασης ενός έντιμου.Που χαντακώθηκαν τα σκάνδαλα και οι τόσο αδέκαστες εξεταστικές επιτροπές σας?Που πήγαν οι Οff Shore εταιρίες σας, που θα κυνηγούσατε?Γιατί έχετε την ηλίθια εντύπωση κύριοι των κυβερνήσεων και των κομμάτων ότι μας κοροιδεύετε?Βαρέθηκε ο κόσμος, κουράστηκε και φτάνει στο σημείο να ντρέπεται που είναι κάτοικος αυτής της χώρας.Και φυσικά πετάτε όλοι το μπαλάκι από δω κι από κει, - τόσο άνδρες είστε όλοι σας- με αποτέλεσμα το μπαλάκι στην πορεία πάντα να χάνεται.Κι ο Χερ τάδε ως άλλος Αρτέμης Μάτσας του παλιού ελληνικού κινηματογράφου να τρίβει τα χέρια του από χαρά δηλώνοντας εκστασιασμένος ΄΄Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας΄΄.Δεν άκουσα κανέναν να γράφει για βιαιοπραγία κατά συνειδήσεων, για κλέφτες πολιτικούς και
αδικίες που έγιναν ούτε επί γαλάζιων, ούτε επί πράσινων κυβερνήσεων...για κυκλώματα δικαστικά, πολιτικά και σκάνδαλα παρά μόνο είδα νεολαίους σε εκλογικά κέντρα να χειροκροτάνε κλέφτες του παρελθόντος,του
παρόντος και του μέλλοντος...μέσα στην τρελλή χαρά επειδή τους έκανε χειραψία ο πολιτευτής και
επειδή θα τους κεράσει και τρία ποτά μπας και το παίξει νεολαίος κι εκείνος.Και το παραμύθι που μας πουλάνε καλώς συνεχίζεται.Σαν ένα παραμυθά παππού που μας στρώνει μπροστά στο τζάκι και ξεκινάει.

- Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας νέος και ωραίος πολιτευτής, που έγινε βουλευτής και εξελίχτηκε σε υπουργός-Πρίγκηπας. Μετά όμως, έφυγε για άλλες πολιτείες, κι έγινε αρχηγός δικού του κόμματος, άλλοι τον λέγανε προδότη, εμείς ας τον πούμε Βάτραχο! Αφού πέρασαν αρκετά χρόνια και επειδή δεν ήθελε να θεωρείται άλλο Βάτραχος, αλλά να ξαναγίνει Πρίγκηπας, ξαναγύρισε. Κάποιοι φανατικοί του, που τον περιμέναν με ανοιχτές αγκάλες, αμέσως τον έκαναν πάλι Πρίγκηπα. Δεν άντεξε όμως αυτούς που τον βλέπανε ακόμα και του συμπεριφερόταν σαν Βάτραχο και αποφάσισε να ξαναφύγει. Τώρα, θέλει να ξαναγυρίσει για να...
- Χέσε μας, ρε παππού. Αυτό δεν είναι παραμύθι! Αυτό είναι το extreme makeover!Όταν τρέχατε πίσω από τους βουλευτές, σας άρεσε...Σηκώνατε τη μύτη και γουστάρατε.Ψηλά οι μύτες και τα ποτά κερασμένα.Τα παιδιά βολεμένα και όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν ε; Τώρα; Βγάλανε γλώσσα τα φερέφωνα των κλεφτών.Τώρα να σας δω. Ανεμίστε στον βρώμικο αέρα τα γαλάζια, τα πράσινα και τα κόκκινα σημαιάκια τους. Κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Όταν τρέχατε πίσω απ'τους βουλευτές,σας άρεσε.Σηκώνατε τη μύτη και γουστάρατε.Ψηλά οι μύτες και τα ποτά κερασμένα.Τα παιδιά βολεμένα κι όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν ε;Τώρα;Βγάλανε γλώσσα τα φερέφωνα των κλεφτών.Τώρα να σας δω.Ανεμίστε στον βρώμικο αέρα τα γαλάζια,τα πράσινα και τα κόκκινα σημαιάκια τους.Κομματόσκυ... Όλοι φάγατε.Οι μερίδες σας απλά αλλάζουν και η συχνότητα των γευμάτων σας.

Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι…
Επίσης η ελευθερία μας δεν απειλείται από καμιά κοντή χοντρή πρωθυπουργό κράτους όπως φυσικά και δεν προστατεύεται από κανέναν ψηλό χοντρό ''μπαλαδόρο'' πρωθυπουργό ή από ψηλό αδύνατο μουστακαλή άριστο΄''ποδηλάτη'' πρωθυπουργό...Ένα δίκαιος και δημοκρατικός ζητιάνος βαραίνει -σε απόλυτη αξία- περισσότερο από έναν άδικο και φασιστικό Πρωθυπουργό...

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης – Έλληνας πολίτης
Διαβάστε περισσότερα...

Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΣΕ ΚΑΣΤΑ

Οι αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση είναι ένα ακόμη σχέδιο αποκλεισμού του απλού πολίτη που δεν ανήκει στην ελιτο-αλητεία, από την μόρφωση και την πρόσβαση σε περιζήτητα επαγγέλματα. Είναι προφανές ότι η Υπουργός Παιδείας θέλει να μετατρέψει τις περιζήτητες Πανεπιστημιακές Σχολές σε Κάστα, κάτι σαν την ....

Βουλή, όπου θα εισέρχονται μόνο οι "δικοί τους". Μπορεί τα σχέδια να φαίνονται αθώα και ευχάριστα εκ πρώτης όψεος, όμως σε μία χώρα βουτηγμένη στη διαφθορά, σε μια χώρα που "κάποιοι" ΕΠEΒΑΛΑΝ να επικρατεί το δίκαιο του δυνατού και του λαμόγιου, αναρωτήθηκε κανείς με ποιά κριτήρια θα γίνονται οι επιλογές των φοιτητών στα "αυτόνομα" Πανεπιστήμια???Καταρχήν τι σημαίνει ΑΥΤΟΝΟΜΟ Πανεπιστήμιο??? Ωραίο ακούγεται, αλλά δεν είναι! Γιατί, σημαίνει ότι θα βγουν στην γύρα οι καθηγητές και λοιποί λειτουργοί της κάθε Σχολής προκειμένου να εξασφαλίσουν "χορηγίες" από ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ, όχι μόνο για τη λειτουργία της Σχολής αλλά και ακόμη για το ΜΙΣΘΟ τους!!!! Αυτοί λοιπόν, (οι καθηγητές και λοιποί λειτουργοί)θα δημιουργούν αναμφίβολα μια σχέση εξάρτησης με τους "χορηγούς", και η λειτουργία του κάθε Ιδρύματος θα καθορίζεται πλέον από αυτούς που θα ακουμπάνε το χρήμα!!!
Όσον αφορά στην επιλογή των μαθητών που θα φοιτήσουν στα Τμήματα της κάθε Σχολής, δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας αφελής που να πιστεύει ότι θα γίνεται με βάσει τα νοητικά και γνωστικά προσόντα και με αντικειμενικά κριτήρια. Αυτοί που υποτίθεται ότι θα κάνουν την επιλογή-διαλογή, θα είναι οι Πανεπιστημιακοί. Δηλαδή αυτοί που κατά καιρούς πουλάν τα θέματα και τα πτυχία μέσα στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, αυτοί που θα εξαρτάται ο μισθός τους από τους "χορηγούς". Βέβαια οι Πανεπιστημιακοί τρίβουν τα χέρια τους και συμφωνούν με τις προτάσεις της Υπουργού Παιδείας γιατί ξέρουν πως θα βγάλουν πολύ χρήμα πουλώντας τα θέματα στις εξετάσεις επιλογής, σε κάθε λαμόγιο που θέλει να καμαρώσει το παιδί του γιατρό δικηγόρο ή αρχιτέκτονα!!! Θα έχω ποτέ εγώ πιθανότητα να φοιτήσω στην Ιατρική Σχολή, ακόμη και εάν είμαι άριστος μαθητής???? Μήπως τη δική μου θέση θα την καταλαμβάνει το παιδί του τάδε μεγαλοεπιχειρηματία που θα παρέχει παχυλές "χορηγίες" στο ίδρυμα ή το παιδί του δείνα μεγαλογιατρού????
Όσοι χαίρονται γιατί νομίζουν ότι θα γλιτώσουν το βραχνά των εξετάσεων καλά θα κάνουν να ξανασκεφτούν τα πράγματα. Οι πόρτες κλείνουν για τα παιδιά του λαού όσον αφορά στις περιζήτητες Σχολές γιατί οι θέσεις θα καταληφθούν από τους γόνους των προνομιούχων. Αυτοί (οι γόνοι των απανταχού λαμόγιων) θα γράφονται στις Σχολές μαζί με εμάς τους πληβείους και αφού θα έχουν "αγοράσει" τα θέματα για τις κατ' επίφαση εξετάσεις επιλογής-διαλογής θα κρίνονται ως "καταλληλότεροι" για να προωθηθούν στο περιζήτητο Τμήμα. Τους υπόλοιπους θα μας πετάνε στα υπόλοιπα Τμήματα έτσι για να λένε ότι υπάρχει και λειτουργεί ολοκληρωμένη Σχολή και για να πληρώνουμε και το κατιτίς, ως κορόιδα που είμαστε, και να αποσβένουμε ένα μέρος των εξόδων της Σχολής ή οποία, για να μην ξεχνιόμαστε, θα είναι "αυτόνομη" άρα θα μπορεί να ορίζει καταβολή διδάκτρων.
Δεν θα πρέπει να "τσιμπάνε" οι νέοι με τις ύπουλες εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας και επίλεκτου μέλους της Λέσχης Μπιλντεμπεργκ, Α.Διαμαντοπούλου, για δήθεν αναβάθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και κατάργησης των Εξετάσεων Εισαγωγής.Το μόνο που επιδιώκει, είναι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ αυτών που θα καταλαμβάνουν τις θέσεις στις περιζήτητες Σχολές και κατ’ επέκταση στα περιζήτητα επαγγέλματα. Μάλλον κάποιους τους πονάει το γεγονός ότι μέχρι σήμερα το παιδί του φτωχού από το πιο απομακρυσμένο χωριό μπορούσε να εισαχθεί σε υψηλόβαθμες Σχολές και να αφήσει απ’ έξω τα "δικά τους" παιδιά. Οι υψηλόβαθμές Σχολές θα ΄μεταβληθούν σε κάστα ακριβώς όπως όπως είναι η Βουλή όπου εργάζονται οι "δικοί" τους, οι "εκλεκτοί" οι οποίοι μπάινουν με ΜΕΣΟ και τους οποίους δεν αγγίζει κανένα οικονομικό μέτρο. Πρέπει να αντισταθούμε στον ευτελισμό και την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευση . Δεν θα μας πετάξουν έξω από τις επιλογές μας τόσο εύκολα.
ellhnis.blogspot.
Διαβάστε περισσότερα...

ΚΚΕ το κωμα σου λαε...

Εκει που πολεμαει με τους συνδικαλιστες του να μην μπορει ατομο να μπει σε πλοιο φετος το καλοκαιρι εκει που ταχα μου ειναι παντα κοντα στον εργαζομενο,κι ομως......
Με την προφαση της εθελοντικης προσφορας οι εργαζομενοι στον Περισσο προσφερουν μερος του μισθου τους στο κομμα,ετσι το μνημονιο που αποριπτει μετα βδελυγμιας το εχει ενεργοποιησει αμεσα μεσα στον Περισσο.

Για γελια και για κλαμματα,το ΚΚΕ εχει ξεφτυλισει την εργατικη νομοθεσια απο μονο του,τι βγαινει η Κανελλη και ουρλιαζει στα καναλια?

Γιατι δεν παει να ζητησει απο την Παπαρηγα να μην παρακρατει τους μισθους των εργαζομενων στον Περισσο?

Harry Tsopanos
Διαβάστε περισσότερα...

Σε δύο ξενοδοχεία δεν υπάρχουν πεζοδρόμια.

Γράφει ο Μιλτιάδης:
Μεταξύ Sunwing και Eden Roc υπάρχει ένα κομμάτι 1000 μέτρα(όπως πάμε για φαληράκι στ αριστερά) που δεν έχει πεζοδρόμιο και όποτε περνάω από εκεί βλέπω ότι αυτή την διαδρομή την κάνουν πολλοί τουρίστες. Δεν ξέρω στα όρια ποιου Δήμου είναι αλλά πάρα να χαλάνε και να ξαναφτιάχνουν πεζοδρόμια καλύτερα να φτιάχνουν εκεί που δεν υπάρχουν.
paraponarodos.blogspot Διαβάστε περισσότερα...

Τω αγνώστω τρομοκράτη.!

hellraiser

Συγχαρητήρια...!
Όπως θα πρόσεξες, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό έχεις ήδη αλλάξει τον κόσμο. Μπράβο, τον έκανες σαν τα μούτρα σου.
Οι άνθρωποι δεν είναι πια φτωχοί και φοβισμένοι, αλλά με ένα μόνιμο χαμόγελο στο στόμα, σαν από εγγεφαλικό επεισόδιο.
Δεν υπάρχουν πια άνεργοι ή εργαζόμενοι των 600 ευρώ, αλλά άνθρωποι που το μόνο άγχος τους ....

είναι ότι δεν βρίσκουν ανοίκιαστο κατάλυμα σε κάποιο εξωτικό προορισμό για το καλοκαίρι.
Κι όλα αυτά χάρη σε σένα.
Και τώρα ξύπνα, αν είσαι τόσο αναίσθητος που μπορείς να κλείσεις μάτι.
Και επειδή, κακομοίρη, μπορεί να παριστάνεις στη γειτονιά σου τον επαναστάτη κάτσε να σου πω εγώ ποιος είναι επαναστάτης:
Αυτός που μπορεί και ζει την οικογένειά του -με το τίποτε- χωρίς να φιλάει κατουρημένες ποδιές ή να γλύφει το αφεντικό του.
Αυτός που προτιμάει συνειδητά να μείνει στον πάτο παρά να σκαρφαλώσει πατώντας επί πτωμάτων.
Αυτός που τα βγάζει πέρα με τα χίλια ζόρια, αλλά ως εκ θαύματος βρίσκει ένα "περίσσευμα" για κάποιον που έχει μεγαλύτερη ανάγκη από τον ίδιο.
Αυτός που αισθάνεται ευτυχισμένος όχι μαζεύοντας πλούτη, αλλά κάνοντας φίλους και συντρόφους.
Αυτός που καμιά φορά ενάντια και στα προσωπικά του συμφέροντα βάζει το "εμείς" πάνω από το "εγώ".

Αυτός που κατεβαίνει στο δρόμο επειδή το πιστεύει, και δεν βλέπει τις διαδηλώσεις από τον καναπέ ή πίσω από μία κουκούλα ανωνυμίας.
Αυτός, που σε μία εποχή που ο κόσμος φοβάται, αντί να τον τρομάξει περισσότερο τον κάνει να χαμογελάσει.
Εν κατακλείδι, για να καταλάβεις τι θα πει επαναστάτης, κοίτα το είδωλό σου στον καθρέφτη. Καμία σχέση.!
Εάν είσαι, όπως λένε ο ίδιος που σκότωσες τις προάλλες ένα αθώο πακιστανάκι, δεν πιστεύω να νομίζεις ότι τώρα με τον θάνατο του αστυνομικού είσαι "πάτσι" με τη συνείδησή σου.
Οι μ. δεν είναι σαν τις αρνήσεις, που οι δύο μας κάνουν μία κατάφαση. Αντιθέτως, Μας κάνουν δύο μ.
Πηγη:gaios
Διαβάστε περισσότερα...

Το κολπο των αυξησεων των τιμων

harry tsopanos

Περασμενα μεγαλεια και θυμωντας τα να κλαις,και ετσι λογικα πρεπει να κανουμε ολοι μας οταν θυμομαστε ποσο πληρωναμε πριν την εισοδο μας στο ευρω τα προιοντα που αγοραζαμε,απο το κουλουρι,το εμφιαλωμενο νερο,τον καφε.
Ολοι θυμομαστε πως οτι ειχε 50 δραχμες πηγε τουλαχιστον 50 λεπτα δηλαδη αυξηθηκε στο τριπλασιο,οτι ειχε 100 δραχμες οπως μια τυροπιτα εφτασε στο ενα ευρω,τριπλασια αυξηση,ολα ....

ανεβηκαν αλματωδως,ηταν που το ευρω ειχε φτιαχτει για την ενωση την οικονομικη της Ευρωπης,μαλλον των βιομηχανων την ενωση εννοουσαν.
Απο κει και περα ολα ανεβηκαν,αντε να κατσει η γιαγια να καταλαβει ποσα πληρωνε και ποσα πληρωνει τωρα,αλλα το μεγαλο κολπο συνεχιστηκε αλλοιως.
Με καθε αυξηση του πετρελαιου αρχιζε η συζητηση,δεν μπορουμε να ανταπεξελθουμε ελεγαν,πανω τα ταξι,οι μεταφορες,τα παντα,οταν επεφτε ομως η τιμη δεν κατεβαζαν και τις δικες τους τιμες αναλογα.

Επομενη αυξηση του πετρελαιου τα ιδια παλι,ανεβαζαν τις τιμες παντου,περισυ για παραδειγμα που ειχε φτασει το πετρελαιο 140 δολλαρια ολα ανεβηκαν,φετος που εχει 75 δολλαρια,την μιση τιμη δηλαδη ειδατε κατι να κατεβαινει?
Και εφτασε ο καφες απο 600 δραχμες 5 ευρω,η 1700 δραχμενς δηλαδη,ολα τα προιοντα σε τιμες ευρωπης....και ξαφνικα.
Ηρθε το σοσιαληστικο μας κομμα και μειωσε σε μεσο ορο ολων των Ελληνων το εισοδημα κατα 25-30%, αναλογα δεν επρεπε να κατεβασει και τις τιμες και τα προιοντα?
Οχι,το μονο που δεν κατεβαινει σε αυτη την χωρα ειναι οι μασκες των πολιτικων και οι τιμες των προιοντων.
Μικροτερους μισθους θελουν τις τιμες να τις κατεβασουν ομως δεν το σκεπτονται.
Οταν αρχισει να κλεινει η μια επιχειρηση μετα την αλλη σε ποιον θα κανουν κακο?
Οχι σε μενα ουτε στον διπλανο μου.
Σε ολους μας.
Διαβάστε περισσότερα...

Ν. Λάρισας: Νέα περίπτωση Παπαγεωργόπουλου

Εκτός κούρσας υποψηφίων για την Περιφέρεια Θεσσαλίας βγήκε κατόπιν υπόδειξης της Ρηγίλλης ο νομάρχης Λάρισας Λουκάς Κατσαρός. Στην ουσία πρόκειται για δεύτερη περίπτωση Παπαγεωργόπουλου, καθώς ο ίδιος ο κ. Κατσαρός είχε σχεδόν .....

ανακοινώσει ότι θα είναι υποψήφιος, ενώ στελέχη της Ρηγίλλης υποστήριζαν την υποψηφιότητα του.
Ωστόσο, πληροφορίες, μεταξύ άλλων, για προβλήματα με τεχνικά έργα της Νομαρχίας Λάρισας που έφτασαν στο γραφείο του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά το τελευταίο διάστημα τον οδήγησαν σε χθεσινή συνάντηση που είχε με τον νομάρχη Λάρισας να του ζητήσει να μην επιμείνει στην υποψηφιότητά του.
Επισήμως, βεβαίως, ο κ. Κατσαρός στη δήλωσή του τόνισε ότι «ο πρόεδρος της Ν.Δ. μου εξέφρασε τη θέλησή του να με στηρίξει ως υποψήφιο περιφερειάρχη Θεσσαλίας» και απέδωσε την απόσυρσή του στο ότι «η μεταρρύθμιση που προώθησε η Κυβέρνηση δεν ήταν αυτή που όλοι οραματιζόμαστε και που η κοινωνία έχει ανάγκη. Είναι ένα άτολμο πρόγραμμα, εξαιρετικά αδύναμο επιχειρησιακά και οικονομικά για να σηκώσει το βάρος της σύγχρονης Ελλάδας που θέλουμε να οικοδομήσουμε και που έχει ανάγκη ο τόπος και ο λαός», πρόσθεσε ο κ. Κατσαρός.
Μάλιστα, όπως και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, ο νομάρχης Λάρισας δήλωσε ότι παραμένει «πολιτικά ενεργός» και ότι «θα υπηρετήσει το νομό, απ’ όπου του ζητηθεί από την παράταξη μας», αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι υποψήφιος βουλευτής.
Μετά την απόσυρση του κ. Κατσαρού ως πιθανός αντικαταστάτης του εμφανίζεται ο βουλευτής Λάρισας Κώστας Αγοραστός, ο οποίος ωστόσο, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, υπολείπεται του κατά πάσα βεβαιότητα αντιπάλου του νομάρχη Μαγνησίας Απόστολου Παπατόλια πεί τις εννέα ποσοστιαίες μονάδες (για να διαβάσετε το σχετικό ρεπορτάζ κάντε κλικ εδώ: http://www.aftodioikisi.gr/controlItem.aspx?id=6614)
Για να διαβάσετε το ρεπορτάζ σχετικά με την ανακοίνωση Παπαγεωργόπουλου κάντε κλικ εδώ: http://www.aftodioikisi.gr/controlItem.aspx?id=7236
Για το πιθανά δίδυμα των υποψηφίων στις περιφέρειες κάντε κλικ εδώ: http://www.aftodioikisi.gr/controlItem.aspx?id=7196
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Μάλλον σήμερα είναι αποφράς ημέρα, καθότι όπως ξέρουμε πηγαίνοντας να ψωνίσουμε στα μαγαζιά διάφορα είδη, λιγότερα από πριν βεβαίως, αλλά πάντως θα πάμε να ψωνίσουμε αναγκαστικά, θα αρχίσουμε να νιώσουμε τι σημαίνει αύξηση του ΦΠΑ σε όλα τα είδη και σε όλες τις κατηγορίες των προϊόντων. Και βεβαίως δεν μιλάμε γι’ αυτά τα είδη πολυτελείας που....

η μεγάλη πλειοψηφία του λαού δεν τα έπαιρνε, δεν τα αγόραζε και πριν. Μιλάμε για είδη καθημερινά, είτε αναφερόμαστε στα τρόφιμα, είτε στην κίνηση. Βεβαίως αυτά έρχονται να προστεθούν σε όσα μέτρα έχουν παρθεί 20 χρόνια τώρα και ιδιαίτερα από το μνημόνιο και μετά.
Ξεκαθαρίζουμε το εξής πράγμα: Ότι δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης στη λήψη βάρβαρων αντεργατικών αντιλαϊκών μέτρων που εμείς δεν θα διστάσουμε να πούμε, ότι μετατρέπουν τη ζωή ενός μεγάλου μέρους του λαού σε Νταχάου. Η ημερομηνία λήξης δεν σταματάει με την εκπνοή του μνημονίου. Μετά θα έχουμε άλλο κι άλλο μνημόνιο, μια και όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι το χρέος δεν πρόκειται να μειωθεί. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αναλάβει πάνω από το μισό του χρέους. Θα πληρώνονται οι τόκοι, το χρέος θα παραμένει, ανατοκισμοί, ξανά και ξανά. Όλη η φιλοσοφία είναι, όχι τόσο το ίδιο το χρέος, όσο πέρα από το χρέος, να εξασφαλιστεί ότι εάν έρθει περίοδος ανάκαμψης στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη, -κάποια στιγμή θα έρθει- να εξασφαλιστεί πριν έρθει η ανάκαμψη, ότι ο ελληνικός λαός, οι λαοί της Ευρώπης θα έχουν φτάσει κυριολεκτικά στον πυθμένα του βαρελιού και όχι μόνο. Για να κάνουν επενδύσεις οι επιχειρηματίες θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον εξασφαλίσει ότι δεν έχει μείνει τίποτε από αυτά που πότε με βήμα σημειωτόν πότε με βήμα ταχύτερο, κατακτούσαν οι εργαζόμενοι, από το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα.
Γιατί αν θέλετε οι πρώτες χειροπιαστές κατακτήσεις που είχαν οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν από το τέλος του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο πότε καθιερώθηκε η Πρωτομαγιά, πότε καθιερώθηκε η διεθνής μέρα των γυναικών κλπ. Θα φτάσουμε σε σημείο να αναιρεθούν κι αυτές οι κατακτήσεις. Να βρεθούμε δηλαδή 1,5 αιώνα πίσω.
Από την άποψη αυτή δεν έχει κανένα νόημα να ελπίζει κανείς ότι ως εδώ, δεν θα έχουμε και παρέκει.
Με αυτή την έννοια το ΚΚΕ δραστηριοποιείται σε ένα ενιαίο μέτωπο που έχει δύο πτυχές.
Η μία είναι η πάλη για τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων που ξεκινάει από την προσπάθεια, τον αμυντικό αγώνα που πια έχει χάσει τη σημασία του καθώς ψηφίζονται συνεχώς επιθετικά μέτρα, τον αγώνα για να δυσκολεύουμε την εφαρμογή του μνημονίου. Αυτή είναι μια βασική πτυχή, για να υπάρξουν αν είναι δυνατόν έστω και κάποιες ισχνές προσωρινές κατακτήσεις. Δεν τις σνομπάρουμε καθόλου αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνουμε ότι το βασικό πεδίο του μετώπου πάλης πρέπει να είναι η πάλη για να υπάρχουν ρήγματα στο κοινωνικό οικονομικό πολιτικό σύστημα, για να υπάρξει αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας. Γι’ αυτό η πρότασή μας η θέση μας για τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων και η θέση μας πάλης για τη λαϊκή οικονομία και εξουσία είναι ένα ενιαίο πεδίο. Αν αποκόψεις το σημερινό αγώνα από την προοπτική δεν έχεις ελπίδα και αν βεβαίως στρέψεις την προσοχή σου μόνο στην προοπτική χωρίς να διαμορφώνεις καθημερινά μέτωπα πάλης, πάλι ο αγώνας δεν θα έχει αποτελεσματικότητα.

Άμεσα τι έχουμε μπροστά μας ακόμα και την ονομαστική μείωση των πραγματικών αποδοχών. Δραματική. Μόνο 30% μειώνεται το εισόδημα από την αύξηση του ΦΠΑ. Αυτά είναι επίσημα στοιχεία. Μπορεί να είναι και παραπάνω. Και ανάκαμψη να γίνει θα έχουμε αύξηση της ανεργίας και άνοδο των τιμών. Καταλαβαίνετε λοιπόν τι κατάσταση θα υπάρχει για το λαό. Το πρόβλημα της ανεργίας είναι κρίσιμο και θα πάρει πολλές μορφές, και της ανοιχτής μαζικής ανεργίας και της συγκαλυμμένης (ευκαιριακές δουλειές, δουλειές του ποδαριού). Εδώ έχουμε επιχειρήσεις που μειώνουν τις θέσεις εργασίας και απολύουν γιατί τους ενδιαφέρει να κάνουν επενδύσεις στο εξωτερικό. Η συμφωνία Παπανδρέου – Ερντογάν, τα είπαμε και προχθές στη βουλή, ανοίγει το δρόμο σε δυναμικές ελληνικές επιχειρήσεις να μειώσουν τις θέσεις εργασίας και να βγάλουν κεφάλαια για να κάνουν επενδύσεις στην Τουρκία. Έχει λοιπόν επιχειρήσεις που από την πολλή κερδοφορία και ακριβώς επειδή είναι δυνατές, ανεβάζουν το ποσοστό της ανεργίας και έχεις επιχειρήσεις ισχυρές καπιταλιστικές που όμως τις τρώει η πιο μεγάλη καπιταλιστική, ο ανταγωνισμός του κλάδου και που πραγματικά αυτές δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, χάνουν μερίδια στην αγορά και κάνουν απολύσεις, γιατί ο καπιταλιστής δεν μπορεί να κρατήσει μια επιχείρηση άμα δεν έχει να πληρώσει. Αυτοί βεβαίως οι καπιταλιστές, ακόμα και όταν κάνουν απολύσεις έχουν εξασφαλίσει τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και αν καταφέρουν να κλείσουν την επιχείρηση πριν χρεοκοπήσει οριστικά, δεν θα πεινάσουν. Αλλά ο εργαζόμενος, είτε δουλεύει σε δυνατή επιχείρηση είτε σε χρεοκοπημένη καπιταλιστική, θα πεινάσει.

Υπάρχουν μεσαίες επιχειρήσεις που δεν θα αντέξουν τον ανταγωνισμό και εδώ αγκαλιάζει όλους τους χώρους. Λίγο πριν μου έδωσαν οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα «Μακεδονία», ένα υπόμνημά τους. «Εργασιακό ασφαλιστικό τσουνάμι». Περικόπτει ο επιχειρηματίας τις ετήσιες αποδοχές κατά 8% στους εργαζόμενους και πάει λέγοντας. Από ότι μου είπαν οι εργαζόμενοι την ίδια ώρα διευρύνει τις δραστηριότητες στον εκδοτικό τομέα. Γιατί υπάρχει και αυτό, τα εκδοτικά συγκροτήματα, όπως και οι κατασκευαστές με εκδοτικά συγκροτήματα, παίρνουν τα κεφάλαιά τους και τα πάνε σε άλλους τομείς, στις Ανανεώσιμες Πηγές ενέργειας, κλπ. Δεν είναι δηλαδή πάντα ότι έχουν πραγματικό πρόβλημα. Έχουν πρόβλημα στον τομέα που επιδίδονται, αλλά έχουν τη δυνατότητα και κεφάλαια να πάνε σε άλλο τομέα.

Με αυτή την έννοια το θέμα της ανεργίας είναι τεράστιο, αλλά πρέπει να σας ομολογήσω ότι είναι από τα θέματα εκείνα τα οποία εμείς τα παλεύουμε και ματαιώνοντας τις απολύσεις σε επιχειρήσεις που μειώνουν το προσωπικό καθαρά γιατί θέλουν να κάνουν αλλού επενδύσεις ή γιατί θέλουν να αντικαταστήσουν το προσωπικό με άλλο πιο χαμηλόμισθο. Και εκεί που κλείνουν οι επιχειρήσεις, επειδή δεν μπορούν να σταθούν, αλλά εμείς θα υπερασπιστούμε τους άνεργους. Παλεύουμε λοιπόν για υψηλά επιδόματα ανεργίας και υψηλές παροχές ανεργίας. Δεν μας αρέσει ως κύρια πολιτική η επιδότηση της ανεργίας, αλλά από τη στιγμή που ζούμε σε συνθήκες καπιταλισμού, δεν μπορούμε σαν άμεσο αίτημα να έχουμε άλλο. Και άλλα αιτήματα επίσης πολύ σύντομα θα επεξεργαστούμε και για τους άνεργους και για τους φτωχούς και ταλαιπωρημένους που έχουν σχέση με τα χρέη στις τράπεζες, με τη ΔΕΗ, με τον ΟΤΕ, με μια σειρά πράγματα. Είμαστε αποφασισμένοι σε αυτό.

Και ταυτόχρονα ανοίγουμε αυτό που λέμε, το δημιουργικό μέτωπο πάλης για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, την πάλη για τη λαϊκή εξουσία, λαϊκή οικονομία, όπου είναι αδιανόητο να μιλάς για ανάπτυξη και να μην μηδενιστεί η ανεργία. Μιλάμε για μηδέν ανεργία, δεν παλεύουμε τα ποσοστά ανεργίας. Άνεργος θα είναι αυτός που δεν ζητάει δουλειά, που είναι τεμπέλης και πάλι δεν θα μείνει στο έλεος, να μην έχει ασφάλιση, περίθαλψη κλπ. Μηδενική ανεργία. Αυτή την ανάπτυξη προτείνουμε. Είναι θέμα αρχής. Από εκεί και πέρα όλα τα άλλα καθορίζονται βεβαίως από το ρόλο του λαού από το πώς θα οργανώσεις την ανάπτυξη, από την ικανότητα να την οργανώσεις, ή πώς θα αντιμετωπίσεις τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό. Αυτό που λέμε, ανάπτυξη όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και του τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών, της παιδείας, της υγείας, του πολιτισμού, είναι κι αυτοί σημαντικοί τομείς που δημιουργούν επίσης και θέσεις εργασίας, αλλά ανεργία μηδέν. Αυτό θα πει φιλολαϊκή πολιτική.
Από αυτή την άποψη εμείς θα συμπαρασταθούμε σε όλους τους ανέργους και τους υποψήφιους ανέργους. Χρειάζεται ιδιαίτερη οργάνωση των ανέργων, μαζί με τους άλλους εργαζόμενους, γιατί το καπιταλιστικό σύστημα πια δεν μπορεί να κάνει ούτε εκείνη τη ρουσφετολογία που έκανε, ούτε εκείνους τους ελιγμούς που έκανε. Τώρα χαλάει και τις συμμαχίες που είχε με ορισμένα τμήματα των μεσαίων στρωμάτων και την εργατική τάξη, ορισμένες συμμαχίες θεμελιωμένες στη ρουσφετολογία, επιδοματικές πολιτικές, κλπ. Τώρα αυτά δεν τα έχει ανάγκη. Βάζει στο χέρι όλο το λαό. Άρα το πεδίο πάλης είναι ενιαίο για όλους».


Ερώτηση δημοσιογράφου:
Σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», αναφέρει πως εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις του ΚΚΕ μέρος του μισθού τους αναγκάζονται να το επιστρέφουν ως συνεισφορά στα μέσα και το παρουσιάζει ως περικοπή μισθών. Αναφέρεται στο ραδιόφωνο, την εφημερίδα, κλπ.
«Α, ο κ. Αλαφούζος! Μάλιστα! Κοιτάξτε: Ο «Ριζοσπάστης» δεν είναι επιχείρηση, ο 902 δεν είναι επιχείρηση. Είναι μηχανισμοί, όργανα, πείτε το όπως θέλετε, προπαγάνδας του Κόμματος, που κάνει την ιδεολογική και πολιτική του δουλειά και την προπαγάνδα. Δεν είναι επιχείρηση. Και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Και να σας θυμίσω τι απάντησα στο ντιμπέιτ όταν ρωτήθηκα σχετικά με τους εργαζόμενους στις «επιχειρήσεις» του Κόμματος. Μάλιστα θεωρούν επιχείρηση και το ίδιο το ΚΚΕ επειδή έχουμε εργαζόμενους υπαλλήλους, καθαρίστριες, τεχνικό προσωπικό.

Δεν είναι τίποτε καινούργιο. Και η σχέση, προσέξτε, με τα μέλη του Κόμματος που προσλαμβάνονται σε αυτούς τους χώρους, είναι η κομματική τους δουλειά και προσφορά. Βεβαίως αμείβονται από τη στιγμή που η προσφορά η κομματική δεν είναι εκτός επαγγελματικής υπηρεσίας όπως είναι σε άλλα μέλη, πχ δουλεύει οικοδόμος, τελειώνει από την οικοδομή έρχεται στο Κόμμα. Η προσφορά στο Κόμμα είναι εθελοντική. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που πρέπει να τους χρησιμοποιήσεις είτε 24 ώρες το 24ωρο να τους έχει στη διάθεσή σου είτε να δουλέψουν σε μια επαγγελματική βάση, όπως είναι οι καμεραμάν, κλπ. Μιλάω για τα μέλη του Κόμματος. Γιατί σε αυτούς τους χώρους απασχολούμε και μη μέλη του Κόμματος. Για τα μέλη του Κόμματος όμως είναι η κομματική τους δουλειά.

Εμείς όταν δίναμε αυξήσεις στα μέλη του Κόμματος, δεν δίναμε ποτέ αυξήσεις πάνω από αυτές που έπαιρνε ο κανονικός εργαζόμενος. Γιατί αμέσως γίνονταν ένα κίνητρο, ενδεχομένως, αντικειμενικά η δουλειά στο ΚΚΕ, στο «Ριζοσπάστη» και στον «902». Δηλαδή δεν δίναμε αυτά που διεκδικούσαμε, όταν λέγαμε 1400 ας πούμε. Μιλάω για τα μέλη του Κόμματος. Ή τις αυξήσεις που κάναμε, βεβαίως κοιτάμε να δώσουμε με βάση τις συμβάσεις, δεν το συζητάμε, γιατί και οι συμβάσεις είναι χαμηλές, σιγά τα μεγάλα ποσά των συμβάσεων. Αλλά κι όταν δίναμε αυξήσεις και στα στελέχη του Κόμματος που δεν μπορούν να δουλέψουν επαγγελματικά, δίναμε 2%,3%, ανάλογα . Γιατί δημιουργείται ένα κίνητρο ότι εγώ που είμαι στο ΚΚΕ είμαι κάτι άλλο. Και αν θέλεις μετά, χωρίς να το καταλάβεις, διαμορφώνεις και μια άλλη σχέση. Δεν θέλουμε δηλαδή, όποιος, ταυτίζεται και η επαγγελματική του απασχόληση με το Κόμμα να θεωρηθεί ένα ιδιαίτερο κίνητρο.
Αυτό λοιπόν έχει πάρα πολλές μορφές που παίρνει. Έχει μορφές κόκκινων μεροκάματων. Ας πούμε σε οικονομικές εξορμήσεις για το κτήριο του Κόμματος, έχουν δοθεί κόκκινα μεροκάματα, δηλαδή δεν έπαιρναν τα μεροκάματα τους. Δόθηκαν κι από όσους δούλευαν έξω από το Κόμμα.

Αυτό το ζήτημα δεν είναι κάτι καινούργιο. Και απορώ γιατί γίνεται τέτοια συζήτηση μέσα από τις εφημερίδες. Είναι μέσα στη συγκυρία.
Ας πούμε ήδη εμείς έχουμε αποφασίσει στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ μηδενικές αυξήσεις στα στελέχη του Κόμματος. Όταν υπάρχει κρίση οικονομική επηρεάζει και τα έσοδα του Κόμματος. Αλλά δεν την προκαλέσαμε εμείς την κρίση, εμείς αντιπαλεύουμε την καπιταλιστική κρίση. Μηδενικές αυξήσεις, γιατί δεν μπορεί ο κόσμος να έχει και ονομαστική μείωση μισθών και τα στελέχη του ΚΚΕ να πάρουν ας πούμε 10%, ακόμη κι όταν δεν είναι ταμειακό το ζήτημα. Είναι θέμα αρχής. Όπως προσέχουμε ας πούμε αν ένα στέλεχος έχει μικρά παιδιά, ανήλικα, πληρώνει ενοίκιο, κλπ. Παίρνεις υπόψη σου αυτά τα πράγματα. Άλλος δεν έχει μικρά παιδιά, ενοίκιο. Θα έχει κάποια διαφορά. Εμείς όμως δεν είμαστε επιχειρηματίες, καπιταλιστές. Και όταν υποφέρει ο λαός θα υποφέρουν και τα στελέχη του ΚΚΕ και τα μέλη που δουλεύουν στο Κόμμα. Θα υποφέρουμε κι εμείς. Που είμαστε εμείς σε άλλο πεδίο ζούμε;

Έχουμε μέλη του Κόμματος άνεργα. Κνίτες, που ενώ εργάζονται ξαφνικά μέσα σε 15 μέρες οι μισοί είναι άνεργοι. Δεν έχει να δώσει ούτε τη συνδρομή του. Εμείς θα αυξήσουμε το μισθό των στελεχών; Όχι».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ
Διαβάστε περισσότερα...

Η Ζιράτ μπανκασί πήρε πράσινο ..

Επιβεβαιώθηκε η εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ η οποία πρώτη είχε γράψει για την επέκταση της τουρκικής τράπεζας Ζιράτ, με υποκατάστημα στην Ξάνθη.
Η αδειοδότηση της τουρκικής τράπεζας δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ την περασμένη Παρασκευή. Το εν λόγω χρηματοπιστωτικό ίδρυμα είχε αιτηθεί ....

και συνυποβάλει επιχειρησιακό σχέδιο στην Τράπεζα της Ελλάδος στα τέλη του Μαρτίου. Έναν μήνα αργότερα η Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος εισηγήθηκε θετικά για το άνοιγμα του νέου υποκαταστήματος, ενώ εκτιμήθηκε και το γεγονός ότι η τουρκική τράπεζα έχει εκπληρώσει τις νόμιμες προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγήθηκαν οι άδειες λειτουργίες των υποκαταστημάτων Αθηνών και Κομοτηνής.
Το επόμενο βήμα θα είναι το άνοιγμα υποκαταστήματος στην Θεσσαλονίκη, ενώ ετοιμάζονται υποκαταστήματα στην νότιο Βουλγαρία και σε χώρες των Βαλκανίων.
xronos.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Για όλα Υπάρχει δικαιολογία

Για όλα Υπάρχει δικαιολογία κύριοι της Κυβερνήσεως και μη.
Μπορείτε να μας πλασάρεται μέτρα που ουσιαστικά να αφανίζουν την λογική παρουσιάζοντας τα για σωστικές λέμβους απο το ναυάγιο που πάθαμε.
Μπορείτε κάλλιστα να μετατρέψετε μια αφόρητη για εσάς κατάσταση σε κατάσταση .....

διακοπών, απλά και μόνο διατάζοντας τους υπόλογους σας να βγάλουν στην φόρα ένα σκάνδαλο.
Πόσες φορές σας έχει σώσει η Τζούλια για παράδειγμα;
Μια με το DVD,μια με τις στρατιωτικές της ορέξεις στράφηκε (εσκεμμένα) το ενδιαφέρον των ΜΜΕ αλλού.
Νομίζω η τακτική σας δεν διαφέρει απο την γελοιογραφία που επισυνάπτω στο κείμενο.
Ενω πουλάτε το κορμί σας(λαός) δηλώνεται αθώοι με την δικαιολογία κάνω λειτούργημα (σας σώζω από τα χρέη).
windmo.blogspot
Διαβάστε περισσότερα...

"ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ"

ΣΠ. ΣΑΜΟΪΛΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Απο την γενια των 700, στην γενια χωρις ευρω

Αφου μας μπαφιασε με τις προεκλογικες του εξαγγελιες,μας ζαλισε με τις δηλωσεις του οτι" λεφτα υπαρχουν " οσο που κοιμομαστε και τα βλεπαμε στον υπνο μας.....

Πηρε την διαχειρηση της χωρας και εκανε την υποσχεση του πραγματικοτητα,να τα βλεπουμε στον υπνο μας.

Μετα βγηκε με .......μια μωβ γραβατα και φοντο ενα μικρο νησι και μας ανακοινωσε οτι θα μας παει στην Ιθακη,εγω στην Ιθακη δεν θελω να παω,αλλα ηταν σημειολογικο ολο αυτο το τραλαριλαρο που ανακοινωσε εκεινη την μερα.Εγω θα σας παω στην Ιθακη και ας μην θελετε να πατε,αυτο εννοουσε.Και ειναι ικανος να το κανει,για κατι αλλο ικανος δεν φαινεται να ειναι.

Και απο τις επισκεψεις του στον οαεδ προεκλογικα οπου ανεφωνησε οτι ζουμε "εναν εργασιακο μεσαιωνα" εφερε τα πραγματα ετσι που ξεχασαμε τον εργασιακο και μειναμε στον μεσαιωνα.

Ο Αυτοκρατωρ του Καστριου,ενηλικας πλεον θελει να τον φωναζουμε πρωθυπουργο,μα εμεις δεν το θελουμε,γιωργακη θα τον αποκαλουμε παντα,εκει μονος με το ποδηλατο η το κουπι του,κανεις δεν τον θελει για παρεα.

Και τα νεα παιδια...αυτα που ελπιζανε οτι θα μεγαλωσουν,θα βρουν μια κοπελλα,θα κανουν οικογενεια,παιδια,σε τι σκεψεις βρισκονται αυτα τα παιδια?

Μονιμη εγκατασταση με τους γονεις τους,αυτο σκεφτονται,και να κανουνν σεξ σε ξενοδοχεια,σε αμαξια,σε παρκακια,στην παραλια,κοινωνικοποιηση θα το ονομαζει μαλλον ο διαχειριστης μας αυτο.

Με ελπιδες μηδαμινες,με μισθους που τους αγοραζεις φθηνοτερα στις εκπτωσεις,να μην μπορουν να ζησουν,να δουν με αισιοδοξια το φως του ηλιου,να αναγκαζονται να ξενητευτουν.
Και ολα αυτα γιατι?

Γιατι βρεθηκε ενας απατρις και τους εσβησε καθε ελπιδα για οποιο μελλον μπορουσαν να εχουν,και απαντησε στην γενια των 700 ευρω.....

Αδικα πιστευατε οτι θα δειτε καλυτερες ημερες....απο 700 ευρω τωρα μπορειτε να ζησετε και χωρις ευρω.

Ποιος....ο ανεπαγγελτος,αλλα πλουσιος γιωργακης.

Harry Tsopanos
Διαβάστε περισσότερα...

Η αλήθεια για τα φρουτάκια II - Οικονομική υπανάπτυξη

Μικρός Ήρωας

Η νομιμοποίηση των κουλοχέρηδων παρουσιάζεται ως μια τονωτική ένεση για την Ελληνική οικονομία καθώς το οικονομικό επιτελείο θεωρεί ότι οι άδειες εγκατάστασης και τα κέρδη από την φορολόγηση θα γεμίσουν τα άδεια δημόσια ταμεία.
Πολλές φορές στην.....
Ελλάδα έχουν γίνει κινήσεις χάριν βραχυπρόθεσμων αποτελεσμάτων χωρίς να λαμβάνονται υπ΄ όψιν οι μεσοπρόθεσμες συνέπιες. Ουσιαστικά η χώρα μας έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού ακριβώς διότι οι πολιτικοί της ενδιαφέρονταν μόνο για αποτελέσματα που θα ήταν ορατά ως τις επόμενες εκλογές και μαγειρέματα στατιστικών που παρουσίαζαν πλαστά συμπεράσματα.
Έχοντας ήδη αναλύσει τις κοινωνικές επιπτώσεις της εγκατάστασης των 50.000 VLT και την μη σύνδεση της καταδίκης της χώρας μας από την ΕΕ με την απαγόρευση των κουλοχέρηδων είναι καιρός να δούμε τα πραγματικά οικονομικά οφέλη του προτεινόμενου συνοικιακού τζόγου στην Ελλάδα.
Τα χρήματα που μπορεί να ξοδέψει ένας πολίτης είναι συγκεκριμένα ανάλογα με τα εισοδήματα του. Ένα μέρος αυτών των χρημάτων πηγαίνει στις βασικές ανάγκες (κατοικία, διατροφή, λογαριασμοί , βασική ένδυση) και όσα μένουν αποταμιεύονται ή πηγαίνουν σε δευτερεύουσες ανάγκες (πολυτελή διασκέδαση και ένδυση, ακριβά ταξίδια κλπ). Ο πολίτης μπορεί νόμιμα να υπερβεί το όριο των χρημάτων που μπορεί να ξοδέψει μόνο με τραπεζικό δανεισμό ο οποίος έχει πάντα υψηλό κόστος.

Το σχέδιο του οικονομικού επιτελείου προβλέπει ότι θα δημιουργηθεί μια νέα μεγάλη αγορά (με ποια εισοδήματα?) τυχερών παιχνιδιών με τα VLTs που θα εγκατασταθούν σε κάθε γειτονιά. Με τον ίδιο κοντόφθαλμο τρόπο είχαν σκεφτεί και σε άλλες χώρες που επέτρεψαν την ασύδοτη εγκατάσταση κουλοχέρηδων για να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία, όμως τα αποτελέσματα τους διέψευσαν. Όντως ο κόσμος πήγε στα φρουτάκια και έπαιξε πολύ μεγάλα ποσά αλλά συνολικά τα έσοδα του κράτους αντί να αυξηθούν μειώθηκαν. Έρευνες που έγιναν μετά έδειξαν το γιατί έγινε αυτό.
· Έρευνα στην Αυστραλία αποφάνθηκε ότι για κάθε 80 εγκατεστημένα VLT χάνονταν 2 εκατομμύρια δολάρια από όλες τις άλλες επιχειρήσεις.
· Έρευνα στις ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι μέσα σε ένα χρόνο κάθε εγκατεστημένος κουλοχέρης είναι υπεύθυνος για την απώλεια μιας θέσης εργασίας σε κάποιον παραγωγικό τομέα.
· Έρευνα στις ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι για κάθε 1 δολάριο που κέρδιζε το κράτος από φρουτάκια έπρεπε να πληρώσει άλλα 3 δολάρια για να αντιμετωπίσει την αυξημένη εγκληματικότητα, να δημιουργήσει κέντρα απεξάρτησης και να επανεντάξει τους εξαρτημένους από τζόγο.

· Έρευνα στις ΗΠΑ το 2001 αποφάνθηκε ότι το κόστος απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης ενός και μόνο εθισμένου τζογαδόρου ήταν τότε 13.500 δολάρια.
Πολλές πολιτείες στις ΗΠΑ απαγόρευσαν τα VLTs ακριβώς λόγο του πολύ υψηλού τους συνολικού κόστους. Στην Ελλάδα αδιαφορώντας ή αγνοώντας ποια είναι τα πραγματικά οικονομικά αποτελέσματα του συνοικιακού τζόγου ελπίζουμε να γεμίσει τα ταμεία μας.
Δεν γίνεται. Τα χρήματα όλων των πολιτών είναι συγκεκριμένα και κάνεις δεν μπορεί να τυπώσει επιπλέον ευρώ για να παίξει. Ότι πάρει το κράτος από τζόγο θα το χάσει πολλαπλάσια από αλλού.

Μικρός Ήρωας
Υ.Γ. Κάποιοι ρώτησαν αν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί κάτι μέσω επιστολών στα blog. Θα απαντήσω ειλικρινά: Δεν ξέρω. Αυτό που θεωρώ σημαντικό είναι να αντιδρά ο πολίτης με νόμιμο τρόπο και να μην θεωρεί δεδομένες τις αποφάσεις του κράτους σε μια Δημοκρατία.
Επίσης όμως είναι σημαντικό να είναι όλα αυτά δημοσιευμένα γιατί υποτίθεται ότι οι βουλευτές μας διαβάζουν τα blog και παρακολουθούν τον διάλογο. Έτσι λένε τουλάχιστον. Όταν ψηφιστεί το νομοσχέδιο και αρχίσουν να φαίνονται όλες οι συνέπιες που έχουν γραφεί στο internet δεν θα μπορεί κανένας εκλεγμένος να σφυρίξει αδιάφορα λέγοντας «εγώ δεν είμαι κοινωνιολόγος, το ψήφισα γιατί το έφερε ο υπουργός στη Βουλή, που να ξέρω κλπ». Είναι όλα γραμμένα εδώ και ξέρουν άρα έχουν πλήρη την ευθύνη.
Διαβάστε περισσότερα...

Γ. Παπανδρέου: "Αποδεχόμαστε σύνθετη ονομασία, που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία."

hellraiser

Διαβάστε περισσότερα...

"ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑ!!!

Η ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑ: ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ (2010)
ΤΙΤΛΟΣ ΤΑΙΝΙΑΣ : ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ
ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ : ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ : ΔΡΑΜΑ, ΚΩΜΩΔΙΑ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: JEFRY: ΓΑΠ ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ : ΔΝΤ , ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ, ΚΟΜΜΑ ΝΤΟΡΑΣ
ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΚΟΙΝΟΥ : 0/१०
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΑΙΝΙΑΣ:Πρόκειται για ταινία βιογραφική, και αφορά στη διαδρομή ενός Εβραίου μετανάστη, του μικρού Τζέφρυ, ο οποίος κατάφερε μέσα από απίστευτες .....

δυσκολίες να νικήσει τη μάχη με τον ίδιο του τον εαυτό, να ανοίξει τα φτερά του και να φτάσει στην κορυφή.
Η πλοκή διαδραματίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 70, όταν ακόμα ο Τζέφρυ δούλευε λαντζέρης στον Καναδά. Η ζωή ήταν ιδιαίτερα σκληρή μαζί του, αφού αναγκάστηκε να ξενιτευτεί τέσσερις φορές, πρώτα στον Καναδά όπου έπλυνε δισεκατομμύρια πιάτα για να ζήσει την οικογένειά του, μετά στη Σουηδία όπου δούλεψε ως καθαριστής και σφουγγάρισε τη μισή στοκχόλμη, μετά στην Αμερική όπου εργάσθηκε σαν σιδεράς, χαμάλης και νταλικιέρης, και τέλος στην Ελλάδα, όπου τελικά αναγνωρίστηκαν τα χαρίσματα του.
Στην Αμερική, παράλληλα με τη σκληρή δουλειά, ο Τζέφρυ τα βράδια σπούδαζε και κατάφερε με πολύ κόπο να πάρει πτυχίο στα οικονομικά. Οταν τελείωσε τις σπουδές του, οι αγαπημένοι του καθηγητές και ειδικά ο μπαμπάς του, κατάλαβαν το ταλέντο του και τον ενθάρρυναν στη συνέχιση των σπουδών του. Την ίδια χρονιά κέρδισε υποτροφία για σπουδές για το Αμερικανικό κράτος. Ο Τζέφρυ δέχθηκε, και έτσι συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας (το βράδυ μετά τη δουλειά) μαθήματα πρακτορικής, προπαγάνδας, τεχνικών ψεύδους και τεχνικών χειραγώγησης όχλων στο Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο नसा।
Στο τέλος της εκπαίδευσης, ανέλαβε την πρώτη του αποστολή. Την διάλυση του εχθρικού κράτους που μια ζωή στεκόταν εμπόδιο στα σχέδια τους.Το σχέδιο ήταν απλό. Θα γινόταν πρωθυπουργός της εχθρικής χώρας. Η τύχη δεν τον βοήθησε να γίνει αμέσως, αλλά με υπομονή, επιμονή, πολύ χρήμα από τα αφεντικά του, πολύ προβολή από τα ΜΜΕ, και εκμεταλευόμενος τις συγκυρίες, ο Τζέφρυ κατάφερε να αναλάβει τα ηνία διακυβέρνησης της εχθρικής χώρας. Μόλις έγινε πρωθυπουργός, άρχισε να εργάζεται με μανία για την εφαρμογή του σχεδίου διάλυσης της εχθρικής χώρας. Αφού φρόντισε με τη βοήθεια των φίλων του τραπεζικών να εξαφανίσει τα χρήματα από την αγορά, άνοιξε την πόρτα στη διεθνή συμμορία του ΔΝΤ που εκείνη την εποχή τρομοκρατούσε ολόκληρο το γνωστό κόσμο. Ταυτόχρονα, έστησε μηχανισμούς για να διαλύει αργά αλλά συστηματικά την παιδεία την υγεία και την διοίκηση στην εχθρική χώρα, και να υποσκάπτει την αξιοπρέπεια των πολιτών. Εφτιαξε ομοσπονδίες για να διαμελίσει τη χώρα σε κομμάτια, υπέγραψε συμφωνίες παράδοσης με τους εχθρούς της χώρας, και βύθισε το λαό της στο μαύρο σκοτάδι.
Ο Τζέφρυ ήταν πολύ χαρούμενος.Τα αφεντικά του θα ήταν πολύ ευχαριστημένα. Μέχρι και παράσημο μπορεί να του δίνανε. Ομως στο τελικό στάδιο του σχεδίου του....
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ...
thalamofilakas.blogspot
ellhnis.blogspot
Διαβάστε περισσότερα...

Με υπηρεσιακή λιμουζίνα ο γιατρός Δήμαρχος Ν.Μουδάνιων πάει στο Ιατρείο του

Το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του δημάρχου Νέων Μουδανιών (ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ) εντοπίζεται παράνομα σταθμευμένο μπροστά στο Ιατρείο του Δημάρχου τις απογευματινές ώρες. Αυτοί οι κύριοι έχουν κάνει τσιφλίκι τους τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα, πότε επιτέλους θα γίνουμε κράτος...
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΑΠΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙAΣ

Του Μάνου Μεγαλοκονόμου Πρέσβη ε.τ *
Συντονιστικό Ελληνικό Κίνημα

Πιστεύω ότι ο χαρακτήρας ενός συγγραφέα, γιατί η αρχή είναι η συγγραφική δουλειά του Αχμετ Νταβούτογλου, δεν μπορεί παρά να επηρεάζει σημαντικά το έργο του. Όχι τόσο βέβαια όταν πρόκειται για........
καθαρά επιστημονική εργασία. Όταν όμως, όπως στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για έργο που στόχο έχει να κατευθύνει, λίγα χρόνια μετά την συγγραφή του, την εξωτερική πολιτική μιας μεγάλης χώρας, τότε νομίζουμε ότι η προϊστορία και ο χαρακτήρας του συγγραφέα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Ο Νταβούτογλου λοιπόν σπούδασε στο γερμανικό Λύκειο και μετά στο Παν/μιο της Κωνσταντινούπολης , ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διδάσκοντας πρώτα στο Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Κουάλα Λουμπούρ στη Μαλαισία και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη. Από τον Μάιο του 2009 είναι εξωκοινοβουλευτικός Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο του (ένα από τα πολλά που έχει γράψει) διακρίνει ορισμένα χαρακτηριστικά που τελικά δικαιολογούν και τις θεωρητικές του πεποιθήσεις ως προς την ενδεδειγμένη για την Τουρκία εξωτερική πολιτική. Το βιβλίο στο εννοιολογικό του μέρος περιέχει σύνθεση θρησκευτικών, ιστορικών και εθνικών στοιχείων αλλά φανερώνει και μια ισχυρή επήρεια από την βασική γερμανική του παιδεία. Αυτό άλλωστε καταφαίνεται και από αναφορές που δείχνουν τον θαυμασμό του για την γερμανική ψυχραιμία, οργανωτικότητα και πειθαρχία. Είναι φανερή ακόμη η φιλοδοξία του να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην εξωτερική πολιτική της χώρας του καθώς κατηγορεί συχνά τους τότε (γύρω στο 2000) πολιτικούς για ψυχολογική ηττοπάθεια υπονοώντας βέβαια ότι αν εκείνος βρισκόταν στη θέση τους θα έκανε μεγάλα έργα. Η ιδέα της «μεγαλωσύνης» βρίσκεται σχεδόν σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου του, ξεκινώντας από τη σκέψη ότι η Τρίτη περίοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1355-1683 - Βιέννη), μετά δηλαδή το πέρασμα των Οθωμανών στην Ευρώπη είχε εγκαθιδρύσει την «σταθερότερη τάξη πραγμάτων» στην περιοχή. Μιλάει για το «Βιλαέτι της Βαγδάτης» σαν να είναι ακόμη το Ιράκ υπό Οθωμανική κατοχή. Μιλάει για τα νησιά που «κατά απερίσκεπτο τρόπο εγκατελείφθησαν στην Ελλάδα» και θέλει «να αυξηθεί η εξάρτηση των Δωδεκανήσων από την μικρασιατική ηπειρωτική πλάκα» (235). Γιατί όπως λέει επί λέξει: «Η Τουρκία πλέον είναι υποχρεωμένη να αναβαθμισθεί, ώστε, ανερχόμενη σε υψηλότερη κλίμακα, να θεωρήσει τις σχέσεις της με αυτές τις χώρες ως υποδεέστερα στοιχεία με την άσκηση έναντι αυτών πολιτικών αφ’ υψηλού». Οι χώρες στις οποίες αναφέρεται εδώ είναι η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Αρμενία και η Γεωργία. Η αλαζονεία, η μεγαλομανία και θα έλεγα ένα είδος γεωγραφικού παραλογισμού δεν έχουν τελειωμό. Γιατί είναι και οι επαναλήψεις που κάνουν εντύπωση. Επαναλήψεις που αφορούν λ.χ. στην προνομιακή γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας. Κανείς δεν έχει αντίρρηση σ’ αυτό και μάλιστα πρέπει να θυμηθούμε ότι όλοι οι πολιτισμοί λίγο πολύ θεώρησαν κατά καιρούς ότι αποτελούσαν το κέντρο της γης. (Μεσόγειος, Κίνα – Κεντρική Χώρα- , Αμερική κλπ.), Αλλά από κάποιο σημείο και μετά, απομακρύνεται τόσο από την αντικειμενική διαπίστωση που αρχίζει να χάνει τη σοβαρότητά του. Σε κάποιο σημείο ξεπερνάει ακόμη και τον εαυτό του ο νυν Υπ. Εξωτερικών της Τ. : Περιγράφοντας τα όρια της Τουρκίας, λέει: «τόσο όταν εξετασθούν μεμονωμένα όσο και όταν εξετασθούν ως σύνολο, η εγγύς χερσαία περιοχή αποτελούμενη από τη ζώνη Βαλκάνια-Καύκασος-Μέση ανατολή, η εγγύς θαλάσσια περιοχή αποτελούμενη από τις κλειστές θάλασσες και τις υδάτινες διόδους του Ευξείνου Πόντου –Βοσπόρου-Προποντίδας-Αιγαίου-Ανατολικής Μεσογείου-Ερυθράς θάλασσας-Περσικού κόλπου-Κασπίας και , τέλος οι εγγύς προς την Τουρκία ηπειρωτικές περιοχές της Ευρώπης-Βόρειας Αφρικής-και Κεντρικής Ασίας που περιβάλλουν την Τουρκία καλύπτονται από γεωγραφική άποψη από πεδία που σχηματίζουν το κέντρο της παγκόσμιας κεντρικής γής (heartland) και από ιστορική άποψη την αορτή της ιστορίας της ανθρωπότητας» (821). Με τα προεκτεθέντα δεν έχω κατ’ ουδέν την πρόθεση να υποτιμήσω τις σκέψεις του Νταβούτογλου, αντιθέτως μάλιστα αυτές, όπως διατυπώνονται αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αλλά και γίνονται ακόμη πιο επικίνδυνες για τις μελλοντικές προοπτικές της περιοχής μας.

Επιχειρώ να αρχίσω την ανάλυση με ένα απόσπασμα που είναι πολύ εύστοχο και σημαντικό, μήπως και απαλύνω τις προηγούμενες εντυπώσεις. Λέει ο Ντ. «Οι δυναμικές διεθνείς συνθήκες καθιστούν αναπόφευκτη τη συνεχή επαφή με κάθε υποκείμενο. Η συμμετοχή ενός υποκειμένου που ανήκει στον αντίπαλο συνασπισμό είναι ικανή να καταστήσει τις επαφές ακόμη πιο σημαντικές από τη σκοπιά της κατανόησης των προθέσεων των υποκειμένων». (474) Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να επωφεληθούμε από το σωστό αυτό μάθημα του Ντ. για να καταλάβουμε τις προθέσεις του συγκεκριμένου «υποκειμένου». Βασική θέση , όπως είπαμε και πριν, είναι η Γεωπολιτική θέση της Τουρκίας. Και μάλιστα η κεντρική θέση που κατέχει στους ανταγωνισμούς των κέντρων της χερσαίας και θαλάσσιας ισχύος που διεξάγονται προς κάθε κατεύθυνση (190). Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου η Τουρκία, όντας υποχρεωμένη να σταματήσει κάθε εκ του βορρά (ΕΣΣΔ) προερχόμενο κίνδυνο ενετάγη στο ΝΑΤΟ και ακολούθησε τις πολιτικές της Δύσης παρά το γεγονός ότι ορισμένες από αυτές δεν ήταν σύμφωνες με τα περιφερειακά της συμφέροντα και κατά συνέπεια περιόρισαν τον «ζωτικό της χώρο» (126) Αναφέρονται σε σχέση με αυτή την θυσία της Τ., το Ισραήλ, η στάση των αράβων απέναντί της, η μη συμμετοχή της στον ορυκτό πλούτο της Μέσης Ανατολής κλπ. Πέραν αυτού η «περιθωριοποίηση της Τ.» ακόμη και μετά το 1990, οφείλεται σε «αλλαγή στρατηγικής» της Ε.Ε. η οποία προτίμησε, κατά την εκτίμηση του Ντ., να έχει επαφή με την ορθόδοξη-σλαυική ζώνη, αντί με τις ισλαμικές χώρες. Μέσα στις αβεβαιότητες που ακολούθησαν το τέλος του Ψυχρού πολέμου και στα κενά που δημιουργήθηκαν ο Ντ. κατατάσσει κυρίως την Ασία όπου υπάρχει, λέει, διαφοροποίηση των νομίμων διεθνών συνόρων και των de facto σχηματισμών ισχύος (Τσετσενία, Αρμενία-Αζερμπαιτζάν). Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι και τα Ιρακινά σύνορα έχασαν σε σημαντικό βαθμό την έννοια τους Καθώς « το Ιρακ , ενώ έχει διαμελισθεί σε τρία τμήματα, από την άποψη του εκ των πραγμάτων ελέγχου, διατηρεί ακόμη την ύπαρξή του ως μία οντότητα».
Ήδη μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου παρατηρείται κινητικότητα τόσο έντονη και γρήγορη που οι συνθήκες επιβάλλουν κάποιες διορθωτικές κινήσεις από την Τουρκία σε ότι αφορά στην εξωτερική της πολιτική. Μια πολιτική λέει ο Ντ, «η οποία προτιμά αντί του εντατικού ρυθμού (που εισηγείται ο συγγραφέας), τον εφησυχασμό της διατήρησης του status quo , δεν θα μπορέσει όχι μόνο να μετατρέψει την γεωπολιτική σε παγκόσμια δραστηριότητα αλλά ούτε να διατηρήσει καν τα υφιστάμενα σύνορα». Και το γεγονός αυτό γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο αφού οι ίδιοι οι σύμμαχοι, στις μεταβαλλόμενες διεθνείς συνθήκες που διανύουμε μπορούν να θεωρήσουν την γεω-οικονομική δραστηριότητα της Τουρκίας σήμερα στη Μ. Ανατολή, που βασίζεται στην ισορροπία νερού-πετρελαίου, ως βλαπτική των εθνικών τους συμφερόντων. Και κατά συνέπεια να ζητήσουν την αλλαγή αυτών των συνόρων ή την δημιουργία νέων πεδίων επιρροής. Ξεκινάει λοιπόν ο Ντ. από τη σκέψη ότι σε περιόδους ρευστότητας όπως η σημερινή, αν δεν ενεργοποιηθεί κανείς ακόμη και πέραν των φυσιολογικών πολιτικών του προοπτικών, κινδυνεύει να χάσει και τα κεκτημένα που έχει από τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο. Κατά συνέπεια χρειάζεται να κινηθεί γρήγορα η Τ. μέσα στα γεωστρατηγικά κενά που δημιούργησε το τέλος του ψυχρού πολέμου και να κινηθεί με κατάλληλη «στρατηγική προσδιοριστικότητα και τακτική ελαστικότητα». Τρεις είναι οι περιοχές όπου κατά τον Ντ πρέπει να ασκηθεί η στρατηγική εξωτερική πολιτική την οποία η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει στο μέλλον, μέσα από τακτικές προτεραιότητες, για σταδιακό άνοιγμά της στο διεθνές περιβάλλον. Οι περιοχές αυτές είναι α> Η εγγύς χερσαία περιοχή:Βαλκάνια-Μέση Ανατολή-Καύκασος, β> Η εγγύτερη θαλάσσια περιοχή :Εύξεινος Πόντος-Αδριατική-Ανατολική Μεσόγειος-Ερυθρά θάλασσα-Περσικός Κόλπος-Κασπία Θάλασσα. γ> Η εγγύτερη προς την Τουρκία ηπειρωτική περιοχή :Ευρώπη-Βόρεια Αφρική-Νότια Ασία-Κεντρική και Ανατολική Ασία. (193)


Ξεχωρίζοντας την άσκηση πολιτικής που βασίζεται στην διεθνή νομιμοποίηση από εκείνη της «ρεαλιστικής πολιτικής" και παίρνοντας παράδειγμα από τις πολιτικές των ΗΠΑ κατά τον ψυχρό πόλεμο» (350) ο Ντ. εξετάζει λεπτομερώς τις τακτικές παρεμβάσεις, τις στρατηγικές πυρηνικής ανωτερότητος και τις τακτικές διπλωματικής περικύκλωσης των αντιπάλων κρατών. Συνεχίζει λέγοντας ότι το τέλος του ψυχρού πολέμου είχε ως αποτέλεσμα να μετατρέψει το ΝΑΤΟ από αμυντικό οργανισμό σε ενεργή δύναμη διαθέτουσα παγκόσμιες αποστολές. Αυτές οι αποστολές και ο ρυθμιστικός και προστατευτικός ρόλος του νέου ΝΑΤΟ καθιστούν αναγκαία την ενίσχυση του στρατηγικού βάθους του Οργανισμού «κυρίως επι των γεωπολιτικών αξόνων που περικυκλώνουν και τέμνουν την Ευρασία στην κατεύθυνση Ανατολής – Δύσης και Βορρά – Νότου». Και η Τουρκία κατέχει ιδιαίτερη θέση στον προσδιορισμό της νέας παγκόσμιας στρατηγικής αποστολής του ΝΑΤΟ εξ αιτίας της θέσης όπου βρίσκεται η χώρα. Ενισχυμένη λοιπόν η Τουρκία εκ των ανωτέρω αλλά και από τη νέα δομή του διεθνούς πολυπολικού συστήματος ισορροπίας δυνάμεων, αποκτά πρωτεύοντα πλέον ρόλο. Και στο τομέα αυτόν πρέπει να επιδιωχθεί αρμονία μεταξύ των περιφερειακών επιλογών της Τουρκίας και του προσδιορισμού της παγκόσμιας αποστολής και αναζήτησης του ΝΑΤΟ για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Όχι όπως κατά την ψυχροπολεμική περίοδο, όπου η Τουρκία είχε ενταχθεί εξ ανάγκης αποτροπής του εκ βορά κινδύνου, χωρίς δικές της πρωτοβουλίες –
Ο Ντ. σημειώνει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην προσπάθεια της Τ. κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο να καταλάβει μια νέα θέση στο διεθνές πολιτικό σύστημα μέσα από ένα στρατηγικό άλμα βασιζόμενη στα εθνικιστικά ιδεώδη του παντουρκισμού - καθώς υπολόγιζε και στην στήριξη της γερμανικής στρατιωτικής ισχύος που εθεωρείτο αήττητη - και στην παρούσα συγκυρία και προτάσεις του. Λέει ότι τα άλματα που υπολογίζεται να γίνουν μόνο βάσει της στρατιωτικής ισχύος ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωπα με απειλές που θα προξενήσουν οι αντίθετες δυνάμεις. Οι απειλές αυτές μπορούν να εξισορροπηθούν μόνο αν υπάρχει στρατηγικός ορθολογισμός που υποστηρίζεται με διαβαθμισμένη τακτική. Όμως η τουρκική πολιτική, ιδίως μετά την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία είχε περιέλθει λέει ο Ντ. σε καθεστώς υποδούλωσης. «Συνεπώς φαινόταν να έχουν απωλέσει τη σημασία τους ο ισλαμισμός και ο τουρκισμός, που συνιστούσαν δύο σημαντικά επίπεδα ενός φιλόδοξου σχεδίου δημιουργίας διεθνούς ενδοχώρας (Hinterland) στη οποία θα βασιζόταν το Οθωμανικό κράτος. (123). «Αντί δηλαδή της επιδίωξης να γίνει το νεοτουρκικό κράτος εναλλακτικός ή αντίπαλος άξονας (της δύσης) προτιμήθηκε η συμμετοχή του στον δυτικό άξονα».


Για τους παραπάνω λόγους η Τουρκία πρέπει να μπει τώρα «σε μια διαδικασία επανερμηνείας του παρελθόντος της». Και εξ αυτού επιβάλλεται για την Τ. να αναπτύξει μια διπλωματική στάση που να μπορεί να αξιοποιεί επαρκώς την «πολύπλευρη ιστορική συσσώρευση εμπειρίας της και να συμβαδίζει με διαφορετικά εναλλακτικά σχέδια.» (157)Για να επιτευχθεί λοιπόν ο βασικός στόχος για την τουρκική διπλωματία, δηλαδή η άσκηση συνεχούς, μεθοδευμένης και συστηματικής επιρροής στην διεθνή της ενδοχώρα πρέπει να εκτείνει τη δράση της σε πολλές περιοχές. Ας δούμε ποιές είναι οι εκτιμήσεις που κάνει για τις διάφορες αυτές περιοχές.Εκφράζοντας την γενική του φιλοσοφία λέγει ότι απαιτείται να αναπτυχθούν ορθολογικές πολιτικο-οικονομικές σχέσεις με τους γείτονες ενώ συγχρόνως να αναπτύσσεται περιφερειακή δραστηριότητα μέσω συμμαχιών. Σημειωτέον ότι πουθενά στη τόσο μακρά εργασία του ο Ντ. δεν κάνει λόγο για τις ανάγκες και τα δικαιώματα των γηγενών πληθυσμών, για τα ανθρώπινα δικαιώματα (πλην των μουσουλμάνων) ή για τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας, αλλά μόνο για τις γεωστρατηγικές θεωρίες και τις ασκήσεις του επί χάρτου. Αυτό βέβαια εφόσον δεν πρόκειται για μουσουλμανικές μειονότητες που βρίσκονται εκτός των τουρκικών συνόρων καθώς από όλο το σύγγραμμα διαφαίνεται ότι είναι οι μόνοι πληθυσμοί που αξίζουν προστασίας, φυσικά από την Τουρκία. Και τούτο υπονοεί ότι θα γίνει με τη δημιουργία εγγυήσεων των οποίων θεματοφύλακας θα είναι πάλι η Τουρκία.
Μετά από την διευκρίνιση αυτή, έρχεται η εξέταση του τρόπου που αντιμετωπίζει η Τ. , κατά τον Ντ. πάντα, την «άτυχη» γι’ αυτή θέση των νήσων του Αιγαίου. Αφού ισχυρίζεται ότι η χώρα του που όπως ειπώθηκε είναι χώρα όπου διασταυρώνονται θαλάσσιες αρτηρίες, κλειστές θάλασσες και κόλποι διατυπώνεται και η περίεργη θεωρία ότι η Τουρκία ως αρχιπελαγικό ( ! ) (242) κράτος χρειάζεται πλην των άλλων να εγκαθιδρύσει θαλάσσια κυριαρχία πάνω στις θαλάσσιες και υδάτινες αρτηρίες που περιβάλλουν αυτό τον άξονα (239). Το υπάρχον όμως σήμερα καθεστώς των νήσων στενεύει σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό της χώρο. (244). «Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας. Η βασική πηγή προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αγεφύρωτη αντίφαση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του ισχύοντος καθεστώτος. Η εγγύτητα ενός σημαντικού μέρους των ελληνικών νησιών στη μικρασιατική ακτή σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επιχειρησιακή βάση εναντίον της Μικράς Ασίας, και η περικύκλωση από αυτά τα νησιά, των υδάτινων διαδρόμων, που εξασφαλίζουν το πέρασμα από την Προποντίδα στη Μεσόγειο, αξιολογούνται από την Τουρκία ως ένα πολύ σοβαρό κενό ασφάλειας. Αντίθετα, η Ελλάδα, λέει ο Ντ., ακολουθεί μια στρατηγική χρησιμοποίησης του πλεονεκτήματος που της παρέχεται από την κατοχή των νησιών, για να το εφαρμόσει στο σύνολο του Αιγαίου και της υδάτινης περιοχής. Το γεγονός ότι οι δίαυλοι (ανατολικά και δυτικά της Κρήτης) αφενός της Καρπάθου και της Κάσου και αφετέρου των Κυθήρων και του ακρωτηρίου της Σπάθης αλλά και της Καρπάθου και της Μαρμαρίδας, έχουν περικυκλωθεί από αυτά τα νησιά, επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τη σύνδεση με Εύξεινο Πόντο - Προποντίδα - Μεσόγειο της Τουρκίας». Για όλους αυτούς τους λόγους ο Ντ. κρίνει ότι ήταν μεγάλο σφάλμα της Τουρκίας να εγκαταλείψει, όπως λέει, τα νησιά μετά τον Β’ Παγκόσμιιο πόλεμο με αποτέλεσμα η Ελλάδα να διατηρεί τον παλμό του στρατηγικού της υπογραστρίου. Καταλήγει το σχετικό εδάφιο λέγοντας ότι «Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου». (244). Το Αιγαίο , εξ’ άλλου και η Κύπρος «συναρμόζονται» όπως γράφει ο Ντ. από στρατηγική άποψη τώρα», (εννοεί) περισσότερο από ότι κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Συναρμόζονται λοιπόν μεταξύ τους και αλληλοεπηρεάζουν και άλλα περιφερειακά θέματα. Η αλληλεπίδραση αυτή αύξησε τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου. Και ισχυρίζεται ο συγγραφέας ότι αυτή η ηυξημένη σπουδαιότητα της Κύπρου και του Αιγαίου αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Τουρκία αφού, λέει, η Τουρκία δεν είναι απλώς μια χώρα του Αιγαίου αλλά και μια χώρα που εντάσσεται «σε ένα ευρύτερο πλαίσιο , σε μια περιοχή που ξεκινάει από την Αδριατική και εκτείνεται ως τον κόλπο της Αλεξανδρέττας και τη Διώρυγα του Σουέζ»

Αυτές οι μεγαλοστομίες δεν πρέπει πια να μας κάνουν να απορούμε. Βρίθουν σε κάθε σελίδα του βιβλίου. Με τις προοπτικές αυτές των ενδιαφερόντων του Ντ., είναι φυσικό να αισθάνεται η Τουρκία «αποκλεισμένη στο Αιγαίο» από τα ελληνικά νησιά και «περικυκλωμένη στο νότο από την «ρωμαίικη διοίκηση της Κύπρου», όπως τη χαρακτηρίζει. Και εδώ γίνονται οι αναγκαίοι συνειρμοί μεταξύ των «ρωμιών» της Πόλης και της Ίμβρου και Τενέδου και των Ρωμιών της Κύπρου και της τύχης που τους περιμένει με κάποια ανεπιτυχή εξέλιξη του Κυπριακού. Ο Νταβούτογλου αναφερόμενος στην Κύπρο λέει ακόμη ότι αποτελεί ιστορική ευθύνη της Τουρκίας να υποστηρίζει ανελλιπώς τα δικαιώματα της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητος στο νησί. Λέει ακόμη ότι μια ενδεχόμενη επίδειξη ανικανότητος της Τουρκίας να επιτύχει τον σκοπό αυτό μπορεί να εμπεριέχει τον κίνδυνο να εξαπλωθεί η αδυναμία αυτή κατά κύματα στη δυτική Θράκη και τη Βουλγαρία και ακόμη και στο Αζερμπαϊτζαν και στη Γεωργία. Γι’ αυτό η προστασία της τουρκικής κοινότητας στη Κύπρο έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο από την άποψη της εν λόγω κοινότητος αλλά και από την άποψη του μέλλοντος των λοιπών κοινοτήτων που συνιστούν τα οθωμανικά κατάλοιπά. Αλλά και πέραν αυτών γράφει ότι «Το Κυπριακό δεν είναι ούτε ένα συνηθισμένο τουρκοελληνικό εθνοτικό ζήτημα ούτε απλώς μια χρονίζουσα τουρκοελληνική ένταση. Η Τουρκία, που κατέχει μία θέση που επηρεάζεται άμεσα από όλες αυτές τις (νέες γεωστρατηγικές) ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την επί του Κυπριακού πολιτική της έξω από το περιορισμένο πλαίσιο των τουρκοελληνικών σχέσεων. Το Κυπριακό μετατρέπεται με μία συνεχώς αυξανόμενη ταχύτητα σε ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). Και προσθέτει παρακάτω την φράση που είναι ίσως η πιο γνωστή από τα κείμενα του Ντ. »Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη σε ένα τέτοιο νησί, που βρίσκεται στην καρδιά του ζωτικού της χώρου. Όπως τα Δωδεκάνησα όπου δεν υπάρχει πλέον τουρκικός πληθυσμός, εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους για την Τουρκία και όπως οι ΗΠΑ παρ’ όλο που δεν έχουν καμμιά πληθυσμιακή προέκταση προς την Κούβα και τα υπόλοιπα νησιά της Καραϊβικής ενδιαφέρονται άμεσα γ’ αυτά, έτσι και η Τουρκία είναι υποχρεωμένη, από στρατηγική άποψη να ενδιαφέρεται για την Κύπρο πέραν του ανθρώπινου παράγοντα» «Η Τουρκία», συμπεραίνει ο Νταβούτογλου, «πρέπει να είναι προετοιμασμένη, ώστε να απαντήσει με την απαιτούμενη σκληρότητα σε κάθε γεγονός που απειλεί τους στρατηγικούς της υπολογισμούς».

Η πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια έχει πολλές όψεις αναλόγως της κάθε μιας χώρας. Εκφράζει επιθυμία πλήρους υποστήριξης προς τους λαούς που έχουν μουσουλμανικές κοινότητες, πρόθεση προστασίας των μουσουλμανικών κοινοτήτων με την εξασφάλιση καταλλήλων «εγγυήσεων» που θυμίζουν τις εγγυήσεις που ίσχυσαν στην Κύπρο. Προβλέπει επίσης διπλωματική προσέγγιση με χώρες όπως η Αλβανία που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο της επικυριαρχίας στα Βαλκάνια. Η πολιτική των εξαγγελθέντων «μηδενικών προβλημάτων» εξηγείται με τον τρόπο αυτό. Μόνο δηλαδή όπου και όταν επιθυμεί η Τουρκία θα δημιουργεί ή θα αναζωπυρώνει προβλήματα με σκοπό να κρατάει σε εφησυχασμό τα υπόλοιπα κράτη των Βαλκανίων για τα οποία δεν θεωρεί σκόπιμο να επιδιώξει άμεσες «λύσεις». Παράδειγμα της πολιτικής αυτής αναφέρει ο ίδιος ο Ντ. όταν εξηγεί ότι «η επιχείρηση της Κύπρου (η εισβολή δηλαδή) πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία η παγκόσμια διπολική ισορροπία ακολουθούσε μια εξαιρετικά ευαίσθητη πορεία και η προσοχή όλων είχε στραφεί στις συγκρούσεις που λάμβαναν χώρα στη Μέση Ανατολή. Και η επέμβαση αυτή εξασφάλισε «την δημιουργία του επιδιωκομένου καθεστώτος», λέει ο συγγραφέας. Και προσθέτει, «Αντιθέτως προκρίθηκε η λύση της διασποράς στον χρόνο (αναβολής δηλαδή) των ζητημάτων που αφορούσαν την τουρκική μειονότητα της Βουλγαρίας και τα οποία εμφανίσθηκαν κατά την περίοδο ομαλοποίησης των σχέσεων των δύο πόλων. (Θα έχει δηλαδή και η Βουλγαρία την ευκαιρία, την κατάλληλη στιγμή να νιώσει ό,τι ένιωσε και η Κύπρος. Να μην απογοητεύεται ότι λησμονήθηκε…).
Στο Μεσανατολικό, η Τ. είχε προσεγγίσει κατά την ψυχροπολεμική περίοδο το ζήτημα, που ταυτίσθηκε με την παλαιστινιακή και πετρελαϊκή διάσταση, με επιφυλακτικό και ισόρροπο τρόπο, όπως λέει ο συγγραφέας. Αυτό έγινε χωρίς άμεσες επεμβάσεις. Τώρα με τη νέα συγκυρία, είτε της αρέσει είτε όχι, (λέει ο Ντ.), η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα του 21ου αι. (τα έγραφε το 1999) στο επίκεντρο ενός νέου σχεδιασμού με άξονα το Ιράκ, το Κουρδικό, και τους υδάτινους πόρους. Επομένως η απόκτηση ασιατικού βάθους στα πλαίσια μιάς συνεπούς ευρασιατικής πολιτικής είναι για την Τουρκία αναπόφευκτη στρατηγική επιλογή.(676).


Χρειάζεται λοιπόν, με έναν ευρύτερο γεωπολιτικό προσδιορισμό, να αποκτήσει τη θέση του μακροπρόσθεσμου κέντρου επίλυσης των εντάσεων της περιοχής. Λέει ο Νταβούτογλου ότι η «ειρηνευτική διαδικασία της Μέσης Ανατολής δεν θα πρέπει να θεωρείται μόνο ως αραβο--ισραηλινή διένεξη , αλλά πρέπει να αποκτήσει μια νέα έννοια στα πλαίσια της περιφερειακής πολιτικής της Τουρκίας» και υποστηρίζει παρακάτω ότι ο ρόλος παρατηρητή που είχε μέχρι τώρα (δηλαδή μέχρι το τέλος περίπου του ψυχρού πολέμου) στο Μεσανατολικό δεν της προσιδιάζει πλέον και πρέπει να γίνει πιο δραστήριος γιατί, «στη νέα αυτή δυναμική συγκυρία θα αλλάξει και ο τρόπος αλληλεπίδρασης του Κυπριακού, Παλαιστινιακού και Κουρδικού ζητήματος. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ένα ενωτικό χαρακτήρα από πλευράς εσωτερικής της Τουρκίας (δηλαδή να απαλλαγεί από την επιρροή της κεμαλικής ιδεολογίας – επιρροής των στρατιωτιού κατεστημένου) και την ανάληψη ειρηνευτικού-περιφερειακού ρόλου. Η ανάγκη αυτή υπαγορεύεται από την διαπίστωση του Ντ. ότι «η δυναμική συγκυρία της μεταψυχροπολεμικής περιόδου θέτει τις χώρες που αναπτύσσουν στατική και παθητική στάση σε σύντομο χρονικό διάστημα στο περιθώριο της διπλωματικής διαδικασίας». Το κουρδικό θέμα απασχολεί σε σημαντικό βαθμό τον Ντ. αφού ισχυρίζεται ότι αποτελεί καθαρά ενδοτουρκικό πρόβλημα και όχι διεθνές. Όμως ο προσανατολισμός των ΗΠΑ στην επίλυση του κουρδικού επί του ιρακινού άξονα όσο κι’ αν φαίνεται ότι σε πρώτη φάση δεν δημιουργεί άμεσο πρόβλημα, στην επόμενη όμως φάση, θα προκαλέσει αντιδράσεις στην Τουρκία η εμφάνιση πολιτειακού μορφώματος στο Β. Ιράκ. Αντιμετωπίζει λοιπόν με καχυποψία και τη στάση των ΗΠΑ. Η Τ. επομένως πρεπει στο εξής να ενισχύσει την αίσθηση του ανήκειν, όπως λέει ο συγγραφέας αλλά και ισοπολιτεία για τους κούρδους. Η λέξη ισοπολιτεία δεν διευκρινίζεται φυσικά στο βιβλίο.Στο μέρος που εξετάζει την πιθανότητα ένταξης της Τ. στη ΕΕ ο Ντ. , φοβούμενος την ανάμιξη της ΕΕ στο κουρδικό αναφέρει ότι « Οι πολιτικοί που θεωρούν ότι η Τουρκική Δημοκρατία… απέκτησε τις απαραίτητες εγγυήσεις κυριαρχίας και ασφάλειας στη Λωζάνη υιοθετούν μια εξαιρετικά ευαίσθητη στάση ενώπιον των κινδύνων που μπορεί να προκύψουν από την αλλαγή των ισορροπιών της Λωζάννης. Αν δηλαδή η διαδικασία της ένταξης προκαλέσει επαναπροσδιορισμό της έννοιας των μειονοτήτων, οι οποίες έχουν καθορισθεί στη Λωζάννη με βάση το θρήσκευμα, και επανακαθορισθεί με βάση την εθνοτική (ομάδα) θα σημαίνει και την υιοθετηση εκ μέρους της ΕΕ μιάς κουρδικής πολιτικής. Κάτι δηλαδή το οποίο συνιστά το πιο εύθραυστο στοιχείο μεταξύ των ισορροπιών της Λωζάννης και των σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ» (766)
Αν, αδιαφορώντας κανείς για τις μεγαλοστομίες και την ακατάσχετη αλαζονεία του συγγραφέα οφείλει να του αναγνωρίσει μια πολύ επιτυχή ανάλυση σε ένα τομέα, αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ο τομέας της κεντρικής Ασίας. Η περιγραφή του κατακερματισμού όπως αποκαλεί την κατάσταση εκεί και η πρόβλεψη ότι αποτελεί μια εν δυνάμει εστία μελλοντικών κρίσεων επιβεβαιώνεται συνεχώς μέχρι και σήμερα: Τόσο από τις συγκρούσεις που μεσολάβησαν στην περιοχή όσο και κυρίως από την παρούσα κρίση μεταξύ Κιργκιστάν και Ουζμπεκιστάν.

Επίσης προέβλεψε μια νέα παράμετρο. Την πιθανή πληθυσμιακή πίεση της Κίνας προς το Καζακστάν, μιας από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές αλλά και πλούσιες σε κοιτάσματα περιοχές του πλανήτη. Ίσως στην επιτυχία αυτή να βοήθησε τον συγγραφέα και το γεγονός ότι πολλές προσπάθειες και ελπίδες της Τουρκίας είχαν τότε, την εποχή της συγγραφής του έργου, βρει απροσδόκητα εμπόδια. Πράγματι οι Τούρκοι (προερχόμενοι και αυτοί από την Κεντρική Ασία – όπως παραδέχεται ανέτως ο Ντ.) αισθανόμενοι πολιτιστική, γλωσσική και θρησκευτική συγγένεια με τους πληθυσμούς της κεντρικής Ασίας είχαν ξεκινήσει ένα ορμητικό άνοιγμα στις νέες χώρες που μόλις είχαν τότε αποκτήσει την ανεξαρτησία τους από τον προαιώνιο εχθρό της Τουρκίας , την Ρωσσία. Οι μεγάλες όμως αυτές προσδοκίες και παρεμβάσεις προκάλεσαν τις ανησυχίες των τρίτων. Οι τρίτοι αυτοί ήταν πολλοί, η Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράν, φυσικά η Ρωσσία η ίδια. Ο μεγάλος αυτός ανταγωνισμός που συνεχίζεται και σήμερα αφορούσε κυρίως τις διελεύσεις προς τη θάλασσα του ενεργειακού πλούτου της περιοχής της Κασπίας. {Τέσσερεις είναι, ως γνωστόν, οι εναλλακτικές κατευθύνσεις: βόρεια της Κασπίας, μέσω Ρωσίας – νοτιοδυτικά της Κασπίας μέσω Ιράν και Τουρκίας, νότια της Κασπίας μέσω Αφγανιστά, Ινδίας και Πακιστάν και τέλος – κάτι που συχνά λησμονείται, ανατολικά μέσω Κίνας}. Η Τουρκία ακολούθησε στην περίπτωση αυτή μια στρατηγική η οποία στράφηκε προπάντων προς τη διείσδυση στην περιοχή, έχοντας εξασφαλίσει προηγουμένως την υποστήριξη των δυνάμεων του διεθνούς συστήματος και κυρίως των ΗΠΑ.Η υπερφίαλη όμως τακτική και η νεοθωμανική συμπεριφορά προς τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και νυν ανεξάρτητες χώρες της κεντρικής Ασίας απέδωσαν στην αρχή αρνητικά αποτελέσματα για την Τουρκία. Το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν, που είχε επωφεληθεί της υποστήριξης της Τουρκίας κατά τη σύγκρουση του με την Αρμενία, έφτασε συχνά σε σημείο διακοπής σχέσεων με την Τουρκία. Είναι απρόβλεπτα τα αποτελέσματα μιάς τέτοιας συμπεριφοράς ιδίως έναντι λαών που έχουν προηγουμένως υποφέρει από ξένη καταπίεση και που έχουν υψηλότερους του κανονικού βαθμούς εθνικής ή και προσωπικής ακόμη ευθιξίας. Στο Αζερμπαϊτζάν ένας λόγος ψύχρανσης ήταν και η αξίωση της Τουρκίας να συμμετέχει στο Αζέρικο Υπουργικό Συμβούλιο ο τούρκος Πρέσβυς στο Μπακού. Η τακτική αυτή προκάλεσε μιαν έκρηξη που εύκολα μπορεί κανείς να φαντασθεί, με αποτέλεσμα να διακοπούν οι επίσημες σχέσεις για κάποιο μικρό διάστημα. Ένα άλλο επεισόδιο σημειώθηκε όταν ο τότε γιός του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν συνελήφθη στην Τουρκία και υπέστη όπως φαίνεται κακή μεταχείριση εκ μέρους της αστυνομίας. Ο Ντ. αποδίδει τις αποτυχίες αυτές, (με μια έκφραση που θα μπορούσε να κερδίσει άνετα διεθνές βραβείο κομψού ευφημισμού) , σε « αδυναμία συντονισμού μεταξύ των επισήμων φορέων που δραστηριοποιούνται στην εξωτερική πολιτική και κοινωνικών φορέων που επιταχύνουν την οριζόντια επικοινωνία».
Άφησα τελευταίο το κεφάλαιο που αφορά στη ακολουθητέα πολιτική έναντι της Ευρώπης. Όχι μόνο γιατί το παραθέτει τελευταίο και ο συγγραφέας. Αλλά επειδή είναι αριστούργημα θεωρητικοφανούς αοριστίας και συγκεχυμένης επιχειρηματολογίας. Βασικές θέσεις αποτελούν οι ισχυρισμοί ότι η Τ. δεν πρέπει να κρίνεται όπως άλλα υποψήφια κράτη μέλη από την ΕΕ. Μεταξύ των λόγων που συντελούν στο είδος αυτό της αντίληψης του Ντ. είναι και ότι υπάρχει, κατά τον συγγραφέα διαφορά μεταξύ αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων. Αυτά που δεν θέλει ή δεν μπορεί να εφαρμόσει η Τ. θεωρούνται υποκειμενικά και πρέπει επομένως να διασκευασθούν από την ΕΕ και να οδηγηθεί έτσι η οικεία διαπραγμάτευση σε μια «έντιμη» στάση που δεν θα παραβλέπει τις ευαισθησίες και την ψυχολογία του αντιπάλου». Αντιθέτως η υιοθέτηση μιάς «νέο-αποικιακής συμπεριφοράς» κατά την διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων θα αυξήσει τις ανησυχίες της Τουρκίας αναφορικά με τα κυριαρχικά της δικαιώματα και θα έχει αποτέλεσμα να συναντήσει αντίδραση στις αναδιαρθρώσεις στις οποίες θα χρειασθεί να προβεί εξ’ αιτίας της εσωτερικής της πολιτικής δομής. Κάτι που μπορεί κάθε τρίτος εύκολα να ερμηνεύσει, είναι ότι η εσωτερική της δομή δεν πρόκειται να μεταβληθεί σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και ότι κανένα μέτρο εκδημοκρατισμού δεν πρέπει να περιμένει ο ευρωπαίος διαπραγματευτής. Με απλά λόγια δεν είναι δυνατόν ούτε στο θέμα της εσωτερικής διάρθρωσης της ΄χώρας ούτε στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής να αναμένει η ΕΕ μια προσαρμογή τέτοια που να ισοδυναμεί με τις προσαρμογές των λοιπών κρατών που πρόκειται να γίνουν - ή έγιναν ήδη - μέλη της ΕΕ.

Ο Ντ στηρίζει την θεωρία αυτή της διαφορετικής αντιμετώπισης της Τουρκίας στο, κατ’ αυτόν, γεγονός ότι δεν υπάρχει στατικότητα αλλά δυναμική στις εξελίξεις τόσο της ΕΕ όσο και της Τ. Η γενική του πάντως αντιμετώπιση του θέματος δεν φαίνεται να λαμβάνει ούτε κατά ελάχιστο υπ’ όψιν ότι για την ΕΕ υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις ή προδιαγραφές που αποτελούν τον υπαρξιακό λόγο της Ένωσης και από τους οποίους δεν μπορεί να αποστεί με τρόπο θεμελιακό (Δημοκρατία, Ανθρώπινα δικαιώματα, σεβασμός του υφισταμένου δικαίου αλλά και σεβασμός των υπογραφομένων ενδιαμέσως συμφωνιών). Και εδώ βεβαιώνεται ο αναγνώστης ότι ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται το πρόβλημα ως αμιγώς γεωστρατηγικό και όχι ως τήρηση βασικών και υπαρξιακών αρχών της ΕΕ. Αρχών που δεν μπορουν να ανατραπούν ολότελα για χατήρι της Τουρκίας. Χαρακτηριστικό της τουρκικής γενικότερα και όχι μόνο του Ντ. νοοτροπίας είναι το ακόλουθο απόσπασμα: (765) : «Τα κριτήρια της Κοπεγχάγης θέτουν τις αμετάθετες αρχές της Ένωσης αναφορικά με τις γκρίζες ζώνες (εννοεί τις ζώνες μεταξύ της συμμετοχής στην Ένωση και της Εθνικής κυριαρχίας). Όταν μελετηθούν ως γενικές αρχές , κριτήρια όπως η δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα , μειονοτικά δικαιώματα δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα προβληματική. Ωστόσο, όταν κατευθυνθούμε προς την εφαρμογή τους εμφανίζονται από τη σκοπιά αμφοτέρων των μερών ως τα κρισιμότερα ζητήματα των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας». Λέει περίπου ότι καλές είναι οι γενικές αρχές ( δεν χρησιμοποιεί από σκοπού βέβαια τον σωστό όρο «αμετάθετες αρχές» ) αλλά μη μας πιέζετε και να τις εφαρμόσουμε…
Γενικά στο θέμα αυτό των σχέσεων με την ΕΕ οι διατυπώσεις για έναν αναγνώστη με ευρωπαική παιδεία αποπροσανατολίζουν τόσο πολύ και αναδεικνύουν τόσο έντονα την ειδική περίπτωση της Τ. έναντι των άλλων υποψηφίων χωρών ώστε τον κάνουν να απορεί γιατί δεν είναι λογικό μια χώρα τόσο μεγάλη σε πληθυσμό και με τόσες ιδιαιτερότητες να μη προσανατολίζεται, σαν ειδική περίπτωση όπως η ίδια το επικαλείται, προς μια ειδική σχέση που να της εξασφαλίζει όλα τα πλεονεκτήματα του μέλους με εξαιρέσεις στα σημεία που ενοχλούν είτε την Τουρκία είτε την Ε.Ε. (πληθυσμιακή μετανάστευση, αναλογική εκπροσώπηση στα όργανα αποφάσεων της ΕΕ). Τελικά (813) ο Ντ δείχνει και τα δόντια του στην ΕΕ λέγοντας ότι αν η Τ. δεν γίνει τελικά δεκτή θα έχει θέσει οριστικά στο περιθώριο την αρχή του πλουραλισμού που θα της επέτρεπε να αναδειχθεί σε παγκόσμια δύναμη αλλά και θα εμφάνιζε αργότερα σοβαρά κοινωνικο-εθνικά προβλήματα «σε μια μελλοντική κρίση της Ευρώπης η οποία υποβόσκει»
Τελείως τηλεγραφικά θα απαριθμήσω παρακάτω τις ανησυχίες της Τουρκίας που εκφράζονται σαφώς ή εμμέσως στο βιβλίο .

-Η εκδήλωση ρατσιστικών ρευμάτων στη δύση με την δημογραφική αλλαγή που παρατηρείται και την διαδικασία ριζικής μεταβολής του ισλαμικού κόσμου από γεωπολιτική άποψη.
Επίσης ανησυχεί και για τις συνέπειες μιάς συνακόλουθης «πολιτισμικής» απόρριψης της Τουρκίας από τη δύση σαν αποτέλεσμα των θεωριών του Huntington..
-Η πολιτική απομόνωση της στους διεθνείς οργανισμούς όπως συνέβη κατά τον αντι-αποικιακό αγώνα και κατά την περίοδο της κυπριακής κρίσης . (1974)
-Το κουρδικό που θεωρείται μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας. Ενδεχόμενος διαμελισμός της Τουρκίας αναφέρεται εμμέσως μεν πλήν σαφώς, κυρίως λόγω των βλέψεων των ΗΠΑ να δημιουργήσουν στην περιοχή μικρές οντότητες μεταξύ των οποίων ενδέχεται να είναι και η ιρακινή περιοχή των κούρδων. Είναι χαρακτηριστικό της ανησυχίας αυτής ότι ενώ παντού αλλού οι δυνατότητες ύπαρξης ή διέλευσης των πηγών ενέργειας χαρακτηρίζονται στοιχεία θετικά, για την περιοχή των Κούρδων «ανακαλύπτει» ο συγγραφέας ότι δεν εκβάλλει στη θάλασσα και συνεπώς δεν είναι βιώσιμη μια τέτοια οντότητα. (πρβλ. Ελβετία, Αυστρία, Αρμενία ;;;).

-Διατυπώνεται επίσης σαφής ανησυχία για το ενδεχόμενο συγκρότησης ελληνο-αρμενο-κουρδικού λόμπι στην Αμερική. Που θα επιδεινωνόταν μάλιστα σε περίπτωση συμμαχίας και με το ισραηλινό ( απίθανο προηγουμένως, αλλά πιθανό μετά τα τελευταία γεγονότα). Σημειωτέον ότι το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ έχει μέχρι τώρα υποστηρίξει συστηματικά τις τουρκικές θέσεις στις διαφορές της Τ. με την Ελλάδα.
-Επίφοβος παραμένει ο προαιώνιος αντίπαλος, η Ρωσία και οι προσπάθειές της να αντιδράσει στις ενέργειες διείσδυσης της Τ. στην Κεντρική Ασία. Πρόσθετη ανησυχία αποτελεί επίσης το ενδεχόμενο σύμπηξης ρωσο-κινεζικού μετώπου στην περιοχή, καθώς είναι γνωστές και οι κινεζικές ανησυχίες για τις προσπάθειες της Τουρκίας προσεταιρισμού των τουρκοφώνων μειονοτήτων της Β/Δ Κίνας.
-Διατυπώνεται συχνά τέλος η ανησυχία για την πιθανότητα συγκρότησης μετώπου ελληνο-βουλγαρο-σερβικού στα Βαλκάνια. Γι’ αυτό και υποδεικνύει την ανάγκη τουρκικής προσέγγισης της Βουλγαρίας (αφού, όπως προαναφέρθηκε, η ώρα των κινήσεων προς αυτήν δεν έχει ακόμη σημάνει).


Η ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ
Η πιο πρόσφατη και πιο εντυπωσιακή εφαρμογή των θεωριών του Ντ. χωρίς αμφιβολία υπήρξε η επιχείρηση της Τουρκίας στα ανοικτά των ακτών του Ισραήλ. Ήταν σαφώς μιά επιχείρηση που επιδίωκε να διορθώσει με μια μόνη κίνηση όλες τις αρνητικές συνέπειες που είχε στη σκέψη των αράβων – όχι όλων των αράβων βέβαια – ο στενός και μακρόχρονος πολιτικο-αμυντικός εναγκαλισμός με το Ισραήλ. Το Ισραήλ εξ’ άλλου αντέδρασε τόσο δυσανάλογα βίαια, θέλοντας να συνετίσει την Τουρκία και να την προειδοποίησει ανάλογα. Γιατί το Ισραήλ, πέρα από την στρατιωτική του υπεροχή απέναντι στην Τουρκία, έχει και τη δυνατότητα να της δημιουργήσει και άλλα προβλήματα. Όπως π.χ. αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας από την αμερικανική γερουσία και πρόκληση κινήσεων για πολιτική αυτονόμηση του Βόρειου Κουρδιστάν. Σημειωτέον ότι στο Νότιο Κουρδιστάν κατά τις υπάρχουσες πληροφορίες, οι ισραηλινοί είναι οι κύριοι εκπαιδευτές του κουρδικού στρατού και διαθέτουν εκεί επίλεκτες δυνάμεις των μυστικών υπηρεσιών.Το γεγονός ότι η θεωρία μπορεί να διαφέρει παρασάγγες από την εφαρμογή της αποδεικνύεται και από τα σχόλια μεγάλου μέρους του ίδιου του τουρκικού τύπου. («Χουριέτ», Τσενγκίζ Ακτάρ και στη «Χουριέτ» )

Τον ίδιο σκόπελο για την πραγμάτωση των θεωριών του («μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες») συνάντησε ο Ντ. στην περίπτωση της διαβόητης συμφωνίας με την Αρμενία για άνοιγμα των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών και άρση του αποκλεισμού. Και τούτο παρ’ όλο που είχε σχεδόν επιβληθεί με φυσική παρουσία των αμερικανών η επεισοδιακή υπογραφή της συμφωνίας αυτής. Η πρώτη πράξη του Ντ. μετά την υπογραφή ήταν να διαβεβαιώσει τους Αζέρους ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει τους όρους της η Τ. (το ίδιο δεν κάναμε και με τη συμφωνία με την ΕΕ για την Κύπρο ; τους διαβεβαίωσε…). Είναι αδύνατον να αντιληφθούν οι ιθύνοντες στη Τ. ότι άλλο είναι να προσπαθείς αλλά για λόγους ανωτέρας βίας να μην ανταποκρίνεσαι στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνεις και άλλο να δείχνεις εξ υπαρχής και ανερυθρίαστα ότι υπογράφεις με προφανή σκοπό να μην σεβαστείς κατ’ ουδέν την υπογραφή σου. Προσπάθεια εφαρμογής των θεωριών Ντ. άρχισε και συνεχίζει να ασκείται σε σχέση με την επιδιωκόμενη «διπλωματική περικύκλωση» των χωρών της Βαλκανικής που δεν είναι φυσιολογικοί-θρησκευτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας. Κυριότερη απ’ αυτές είναι η Ελλάδα και στη συνέχεια η Βουλγαρία και η Σερβία. Αντίθετα, φυσιολογικοί σύμμαχοι είναι η Αλβανία, η Βοσνία και το Κόσοβο καθώς και η ΦΥΡΟΜ κατά το ισλαμοαλβανικό της συστατικό στοιχείο. ( Ο συγγραφέας υποστηρίζε μάλιστα ότι από τότε που το Οθωμανικό κράτος κυριάρχησε στα Βαλκάνια η παραδοσιακή οθωμανοτουρκική βαλκανική πολιτική είχε δύο βασικές ομάδες στήριξης. Τους Βόσνιους (μουσουλμάνους) και τους Αλβανούς). Προσθέτει ότι «Τα μέλλον των Βοσνίων και των Αλβανών αποτελεί τόσο από γεωπολιτισμική όσο και από γεωπολιτική άποψη το κλειδί των Βαλκανίων» (477). Έγινε λοιπόν προσπάθεια και πέτυχε, (ίσως και με τη συμβολή κάποιας ελληνικής αβελτηρίας ή βοηθούσης και της κρίσης στην Ελλάδα) να ακυρωθεί η συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ Ελλάδος Αλβανίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών μεταξύ των δύο χωρών. Στη συνέχεια πέτυχε η Τουρκία συμφωνία με την Αλβανία για συνεργασία με το τουρκικό ναυτικό. Συγκεκριμένα το αλβανικό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο περί εισόδου και προσωρινής παραμονής σε λιμάνια της Αλβανίας τουρκικής ναυτικής μονάδας όπως μετέδωσε το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «Ανατολή» .


Σύμφωνα με αυτό :«ο νόμος αφορά την ανάληψη καθηκόντων εκ μέρους τουρκικής στρατιωτικής δύναμης 1.125 ατόμων στα αλβανικά χωρικά ύδατα και αποσκοπεί στην ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του αλβανικού και του τουρκικού στόλου» Κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες εξ’ άλλου -Η Τουρκία έχει συμμετάσχει κατά 50% ,στο κόστος εκσυγχρονισμού , της βάσεως υποβρυχίων στο Δυρράχιο και του Ναυστάθμου στον Αυλώνα ,ενώ έχει δωρίσει στον αλβανικό στρατό ,μεγάλης αξίας στρατιωτικό υλικό . Πρόσθετο εν προκειμένω στοιχείο αποτελεί η προσεχής κοινή αλβανοτουρκική αεροναυτική άσκηση στο Ιόνιο μεχρι και δυτικά της Κρήτης. Κάτι που προσθέτει ένα ακόμη σκαλοπάτι στις κινήσεις για «περικύκλωση» της Ελλάδος.Φυσικά μέσα στις έμπρακτες εφαρμογές των θεωριών του στρατηγικού βάθους της Τ. περιλαμβάνονται και οι προσπάθειες του τουρκικού προξενείου της Κομοτινής για «πολιτιστική άμυνα» όπως αποκαλείται και την ενδυνάμωση της τουρκικής επιρροής στην ευαίσθητη αυτή περιοχή. Στο ίδιο πνεύμα κινούνται – όσο και αν είναι αναποτελεσματικές – και οι προσπάθειες για οικονομικά ανοίγματα προς τη χώρα μας.Σε αμεσότερη θεώρηση του θέματος, εκτός από τις συχνές παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και τις στρατιωτικές επεμβάσεις στα σύνορα του Ιράκ, η Τ. δεν έχει ακόμη επιχειρήσει να μεταβάλει σε πράξη τις θεωρίες του Ντ. που αφορούν στην «ρευστότητα των μεταψυχροπολεμικών συνόρων των κρατών». Σύμφωνα με τον συγγραφέα οι ομάδες των G7 στην αρχή , των G8 αργότερα και των G20 στους οποίους συμμετέχει και η Τουρκία, ενδέχεται να αναλάβουν αργότερα ευρύτερους ρόλους. Μέσα σ’ αυτούς, κατά τον συγγραφέα, περιλαμβάνεται και η προσπάθεια εξάλειψης της διαφοράς μεταξύ της διεθνούς τάξης νομιμότητας (αφόρητος όρος για τον συγγραφέα) η οποία συστάθηκε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και άσκησε την επιρροή της μέχρι το τέλος του ψυχρού πολέμου – και της τάξης της πραγματικής ισχύος. Ας μη ξεχνούμε ότι τα σύνορα στη Μέση Ανατολή χαρακτηρίζονται από τον Ντ. που παίζει με την γεωγραφία σαν να είναι επιτραπέζιο παιχνίδι, ως «κακοφτιαγμένος τοίχος» (488).
Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει νομίζω μία βεβαιότητα και ένα ερώτημα. Η βεβαιότητα είναι ότι από την εφαρμογή τέτοιων θεωριών προμηνύονται για όλη την περιοχή μας δυσάρεστες περιπέτειες. Το ερώτημα είναι ποιόν «κακοφτιαγμένο τοίχο» θα επιχειρήσει να καταρρίψει πρώτο η Τουρκία και αν θα βρει τοίχο λιγότερο ή περισσότερο κακοφτιαγμένο από την ίδια.

*Η παραπάνω ομιλία έγινε και συζητήθηκε στις 23 Ιουνίου, 2010 στην Αίθουσα «Δαίδαλος» Ρεθύμνου 1α
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ

Διαβάστε περισσότερα...