Το ΠΑΣΟΚ ήταν κάποτε το κυρίαρχο κόμμα εξουσίας. Ήταν, αλλά δεν είναι πλέον. Και αυτό φαίνεται, όχι τόσο από τα αποκαρδιωτικά ποσοστά που του πιστώνουν οι δημοσκοπήσεις, αλλά από το γεγονός ότι μοιάζει να έχει απολέσει τα πολιτικά αντανακλαστικά του.
Σε μια εποχή κατά την οποία το ΠΑΣΟΚ θα είχε συγχρονίσει το…
πολιτικό ρολόι του με τις απαιτήσεις της εποχής και της κοινωνίας, οι δηλώσεις του Ανδρέα Λοβέρδου περί συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία, θα είχαν προκαλέσει την άμεση, εντός μερικών λεπτών, αποδοκιμασία τους. Ή ακόμη και τη διαγραφή του Υπουργού Υγείας.
Στις μέρες μας, χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν 24 ώρες, για να απαντήσει μέσω κύκλων του, ο μόνος που κατάλαβε τη ζημιά που πήγε να γίνει. Ο άμεσα ενδιαφερόμενος, ως επικρατέστερος για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος. Για να… αφυπνιστεί και να ακολουθήσει το παράδειγμά του, στην ευθεία αποδοκιμασία κατά του Ανδρέα Λοβέρδου, ο έτερος υποψήφιος για την ηγεσία, Χρήστος Παπουτσής.
Αυτό που κατάλαβε ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν το αυτονόητο. Η εκ των προτέρων παραδοχή της ήττας του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, και η άνευ όρων παραχώρηση των πρωτείων στη Νέα Δημοκρατία, θα οδηγήσει μετά βεβαιότητας σε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική συντριβή.
Η αποσυσπείρωση της βάσης του ΠΑΣΟΚ θα φτάσει σε χαοτικά επίπεδα, και την επομένη των εκλογών, ακόμη κι αν δεν έχει επιτευχθεί αυτοδυναμία από τη Νέα Δημοκρατία, το Κίνημα θα βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά, για να μπορεί να διαπραγματευτεί το οτιδήποτε με τη σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Στο μυαλό του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος διαθέτει πολιτική κρίση και όχι… αμνησία, το παράδειγμα του «Μεγάλου Συνασπισμού» της Γερμανίας λειτουργεί αποτρεπτικά. Εκεί, ήταν το… ΠΑΣΟΚ της Γερμανίας, δηλαδή οι Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι δέχτηκαν να συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τη… Νέα Δημοκρατία της Γερμανίας, τους Χριστιανοδημοκράτες, υπό την Άνγκελα Μέρκελ.
Τα αποτελέσματα; Δεν άλλαξε κάτι το ουσιαστικό στην εθνική πολιτική της Γερμανίας, ώστε να επικαλεστεί κανείς τον «Μεγάλο Συνασπισμό» ως καθοριστικό για την πρόοδο της χώρας. Αντιθέτως, η συγκεκριμένη μορφή συγκυβέρνησης ευνόησε κατ’ αποκλειστικά τον δυνατό της συγκυρίας, δηλαδή τους Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ.
Οδήγησε τους Σοσιαλδημοκράτες του SPD στα όρια του πολιτικού αφανισμού. Ώστε ακόμη και σήμερα, να μην μπορούν να ανακάμψουν, και στις δημοσκοπήσεις να εμφανίζονται σχεδόν 10% πίσω από τους Χριστιανοδημοκράτες του CDU. Αυτό το παράδειγμα έχουν στο μυαλό τους στο ΠΑΣΟΚ. Και τρομάζουν στην προοπτική της επανάληψής του.
http://www.statesmen.gr/
Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)




30.000.000 ευρώ για τηλέφωνα, μισθούς και έπιπλα στο υπουργείο Γεωργίας!
ΑπάντησηΔιαγραφή- 150.000 ευρώ για ανακαίνιση γραφείου υφυπουργού!
- Ο υφυπουργός διέθετε 70 κινητά τηλέφωνα!
- 20 εκατ. σε ροζ τηλέφωνα και τηλεπωλήσεις
Απίστευτες ήταν οι καταγγελίες του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για το όργιο σπατάλης στο υπουργείο.
Τα στοιχεία βγήκαν με αφορμή τη νέα κόντρα για τις σκανδαλώδεις προσλήψεις “γαλάζιων παιδιών” στη διαβόητη “ΑΓΡΟΓΗ” ... που μάλλον αποτελεί “παρωνυχίδα” μετά τα όσα ακούστηκαν στην πρωινή εκπομπή του mega από το Μιχάλη Καρχιμάκη.
Η ανακαίνιση ενός γραφείου υφυπουργού συνολικού εμβαδού 20 τ.μ. κόστισε στον ελληνικό λαό ούτε λίγα ούτε πολλά 150.000 ευρώ! Η ανακαίνιση έγινε με εντολή υπουργού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο υφυπουργός επί υπουργίας Χατζηγάκη η πολιτική ηγεσία του διέθετε 70 (!) κινητά τηλέφωνα τα οποία έκαναν λογαριασμούς 11.874 ευρώ το μήνα και πάνω από 100.000 ευρώ το χρόνο.
Απίστευτο όμως είναι το ποσό που πληρώθηκε μέσα σε μια τριετία στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για σταθερά τηλέφωνα και internet.
20.000.000 ευρώ κόστισαν τα τηλέφωνα σε ροζ γραμμές ή σε τηλεπωλήσεις και τηλεπαιχνίδια όπως απέδειξε σχετική έρευνα.
Προκλητικές είναι ωστόσο και οι μισθοδοσίες ορισμένων υπαλλήλων σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο υφυπουργός.
Υπήρξε μισθός διευθυντή ΕΛΓΑ ο οποίος μαζί με τα επιδόματα έφτανε τα 9.500. ευρώ, ενώ για τους υπαλλήλους στο διαβόητο αγροτικό κανάλι το οποίο δεν λειτούργησε ποτέ με μια μονάχα εντολή πληρώθηκαν 1.050.000 ευρώ!
Τα ποσά που ακούστηκαν ξεπερνούν συνολικά τα 30.000.000 ευρώ και αν αναλογιστεί κανείς ότι στην πλειοψηφία τους είναι χρήματα για πληρωμές τηλεφώνων και μάλιστα προς ροζ γραμμές και τηλεπαιχνίδια (μεταξύ άλλων) τα στοιχεία είναι τουλάχιστον εξοργιστικά.
πηγή: http://www.newsit.gr
{{το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως επαχθές …..}
ΑπάντησηΔιαγραφήΣύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισ. ευρώ.
Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισ. ευρώ.
Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως επαχθές , όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί, που, υποκρίνονται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας.
Αυτοί που αναζητούν ενόχους και αποδιοπομπαίους τράγους για το αποκαλούμενο ελληνικό επαχθές χρέος και απειλούν με μηνύσεις και άλλα παρόμοια, καλά θα έκαναν να μάθουν …γραφή και ανάγνωση.
Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.
Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα.
Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.
Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τι επιδιώκουν.
Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στη δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ.
Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες
.
Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.
Αυτό το μοντέλο οραματίζονται κάποιοι και για την Ελλάδα, γι αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από τη μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και ο χρόνος κυλά εφιαλτικά γρήγορα.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει.
Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση επαχθούς χρέους την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει.
Γι αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του επαχθούς χρέους προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
Επισημαίνουμε, έτσι, ότι..
από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας.
Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων.
Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί.
Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων.
Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου.
Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της.
Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών.
Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.
Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑντιθέτως, στη δημοκρατία, η διαφάνεια – η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της – αποτελεί αντίδοτο στη διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει.
Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση επαχθούς χρέους την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει.
Γι αυτό, στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του επαχθούς χρέους προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.
Επισημαίνουμε, έτσι, ότι..
από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας.
Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργάσιμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων.
Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας – και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί.
Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες – ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν τη μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) – είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων.
Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων (;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου.
Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της.
Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισ. ευρώ.
Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημόσιου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισ. ευρώ – κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών-μελών.
Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.
Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφάπαξ.
ΠΑΛΙΟΧΟΝΤΡΕ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΧΙΜΠΑΝΤΖΗ
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα πάρετε τον τρίτο τον μακρύτερο και εσείς μπατσόκια - παστόκια και ο Αντουάν-ΠΟΛΑΝ-Κολοτουμπας-ΝΔγλίτσας ... Και ΔΩΡΟ ΜΙΑ ΚΡΕΜΑΛΑ ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαπαρια τρομάζει συγκάλυψη συμενη. Άντε ξυπνάτε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚρεμάλες , φωτιά και τσεκούρι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλήτες Αγύρτες προδότες τρωκτικά ποταποί σκουλήκια ερπετά
351 ευρώ το επίδομα ανεργίας, αλλά "συνθλίβεται από στεναχώρια"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ ΚΕΦΑΛΑΣ ΤΗΣ ΦΩΤΟ.
Στα 351 από τα 461 ευρώ πέφτει το επίδομα ανεργίας. Την ώρα που οι τιμές παραμένουν στα ύψη και είναι μεγαλύτερες από τις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Το κήτος υπουργός οικονομικών πάντως είπε ότι "συνθλίβεται από στεναχώρια". Γιατί "έχει ζήσει το μεροδούλι-μεροφάι"!
Ο γαμπρός του Μπακατσέλου, ο εκλεκτός του Άνθιμου και του Λαμπράκη, ο υποστηριζόμενος απ' ό,τι πιο βρόμικο υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, ο πιο προβεβλημένος εκπρόσωπος της διαπλοκής, έχει ζήσει την καθημερινή μάχη για ένα πιάτο φαγητό! Αυτή η μάχη που έδωσε ο Βενιζέλος, άφησε ανεξίτηλα σημάδια στον σωματότυπό του. Αυτά τα σημάδια είναι που προκαλούν τη "συμπάθεια" όλων των Ελλήνων. Την οποία εκδηλώνουν με κάθε τρόπο.
Από την άλλη πλευρά, αυτός ο αστοιχείωτος στα οικονομικά υπουργός οικονομικών, περιμένει με τα μέτρα που παίρνει να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους, να μειωθεί η ύφεση και να υπάρξουν πρωτογενή αποτελέσματα, δηλαδή ανάπτυξη. Mειώνοντας, μετά τους μισθούς και τις συντάξεις, και το επίδομα ανεργίας...
Αυτό το υποκείμενο (sic), σε λίγες μέρες θα γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.
Και στις εκλογές κάποιοι θα τον ψηφίσουν.
Ό,τι κι αν πω για τους τελευταίους, θα είναι λίγο +